Dag één, de reis

Vanmorgen ging de wekker al vroeg. We zouden om vijf uur Luke en Danique ophalen in Lisse. Joep begon de rit. Bij de eerste stop nog een cache meegepikt. Rastplatz Ohligser Heide Richtung Süd liet zich eenvoudig vinden. De moeilijkheidsgraad 2,5 snapte ik niet helemaal, maar dat maakt niet uit. Even onder tafel graaien, logboekje invullen en weer terug plaatsen. De tweede stint was voor Timo. Zonder problemen kwamen we bij de tweede stop. Hier helaas geen caches. Het volgende stuk reed ik. Inmiddels waren we aardig in de werkzaamheden terecht gekomen. Een uur of twee verder begin de bus te zeuren om peut. Bij het eerstvolgende tankstation de tank weer vol gegooid en het stuur over-gegeven aan Luke. Het laatste stukje is door Annet gereden. Die wilde even voorin zitten om de misselijkheid tegen te gaan. Bij doe stop nog een cache meegepikt. Fürholzen West 2.0 was makkelijk te vinden. Tom Tom stuurde ons perfect naar de voordeur van Hauning 20.het was inmiddels wel twee uur later dan de oorspronkelijke verwachte aankomsttijd. Vooral het laatste stuk hadden we veel last van files en werkzaamheden, maar we zijn er gekomen. Het huisje bleek de halve bovenverdieping van een driehonderd jaar oude boerderij (inclusief de koeien 🙂 ) De verdeling van de slaapplekken was snel geregeld. Gegeten en bijtijds maar bed.

About Peter Hofman 2021 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.