Dagje treinen

Na een lekker nachtje slapen, met een tussenstop om vijf uur 🙁 ging de wekker dan. Omdat het vandaag “Maastricht-dag” was, maar direct in de actie om op tijd op het station te zijn. Auto aan de paalbergweg geparkeerd en naar station Holendrecht. Daar sta je dan om kwart over zeven op de trein te wachten. De sprinter leek redelijk leeg, maar bij de volgende halte overspoelde hij met reizigers. Gelukkig mocht ik er op Utrecht-Centraal al weer uit. Even naar perron achttien en wachten op de Intercity naar het zuiden. Daar was gelukkig genoeg plaats in om rustig te kunnen zitten werken. Hoewel ik altijd dacht dat het spoort zo soepel liep leek het eerste traject wel een achtbaan, waarop ik mijn scherm niet echt lekker kon zien, laat staan, foutloos typen 🙁 De schermen aan boord van de trein crashten op een gegeven moment. Daar was de rest van de trip een grub-menu op te zien. Zo’n twee uur later was ik in Maastricht gearriveerd. Buiten de trein kwam de snerpende kou me al tegemoet. Buiten het station bleek het hier nog gesneeuwd te hebben ook! Gelukkig was het warm in de Colonel. Na de koffie kon ik meteen inbellen voor het FreeIpa probleem. Aansluitend daarop was meteen het technische werkoverleg aan de beurt. In de pauze nog even de nabije mystery cache (((H))) bekeken. De vorige keer heb ik die niet kunnen vinden, maar dat zou kunnen omdat de cache verhuisd was. Waarschijnlijk precies tussen het moment dat ik hem opgelost had en het moment dat ik ging zoeken. Na het werk bleek dat ik ook op de nieuwe plek tevergeefs liep te zoeken 🙁 Dit is er zo een die ik niet snel ga vinden… En de eerste collega die een keer meeloopt, heeft hem meteen… “Hee wat ligt daar nou???”. Dus op naar peroon één voor de Intercity naar Den Helder. Inmiddels was de verwachte aankomsttijd thuis al een uur of zeven geworden. Klokje rond dus. 16:30 Roermond. 16:45 Weert. 17:05 Eindhoven. 17:25 ‘s-Hertogenbosch. Volgende halte is Utrecht en dan is het overstappen op de sprinter richting Uitgeest. Uiteindelijk net voor zeven uur thuis 🙁 Ben ik niet gewend… Alles uit mijn handen laten vallen en een pizza salami in de oven gekiept. Die even later lekker op zitten eten met het begin van “Inferno” op de televisie. Later kwam Annet ook weer en hebben we samen nog even de foto’s van het mini symposium en de certificering van de deelnemers gereorganiseerd en gedeeld over de betreffende vestigingen. Truste!

About Peter Hofman 2144 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.