Met de vlam in de pijp

Vanmorgen ging de wekker al vroeg. Een klein stukje qualificatie van de F1 gezien en toen samen met Joep een ochtendje gaan trucken. Eerst naar van Dooren om de truck op te halen. Bij de eerste stop hebben we zeven karren met orchideeen opgehaald. Op weg naar de tweede stop, begon een van de remmen opeens herrie te maken. Niet de herrie van een bijna versleten remblok, maar meer het ijzer-op-ijzer gekrijs van een compleet weggesleten blok. We konden niet zomaar ergens gaan staan met dat ding, dus we zijn rustig door gehobbeld. Rijden ging probleemloos. Maar bij ieder keer remmen, werd het gekrijs erger. Op het weggetje bij de eindbestemming, sloeg de rem ten slotte definitief vast. Na er samen even heel intelligent naar te hebben staan kijken, is Joep gaan bellen. Jurgen zou komen kijken. Dat duurde natuurlijk wel even. Ondertussen sta je naast zo’n zeventien meter vrachtkolos. Een auto duw je nog even aan de kant, maar dit… Inmiddels maar de zoektocht naar de te laden karren gemaakt. Die bleken uiteindelijk nog helemaal aan het begin van het pad bij de laad docks te staan. We stonden in ieder geval niemand in de weg. Nadat we ontdekt hadden waar we de karren moesten halen, hebben we nog een speakertje in de cabine gerepareerd. Toen kwam gelukkig de hulp. Het binnenste remblok bleek geheel verdwenen te zijn en het gekrijs dat we hoorden waren de stempels die het remblok op de remschijf moesten drukken. Die drukten nu zelf op de remschijf. De pogin om die dingen terufg te draaien mislukten doordat de nippels afbraken. Dus het wiel moest er af. Met een flinke potkrik en de luchtvering het wiel vrij van de grond gekregen en de tien bouten losgedraaid. Nadat het wiel er af was, begon het betere geknustel aan de remklauw. Vanaf deze kant, lukte het om de stempels los te draaien en het overgebleven remblok weg te halen. Dat was ook al versleten. Het wiel draaide nu vrij, maar we zaten met een los bengelende remklauw en een speciaal luchtremsysteem… Jurgen heeft van die klauw alle lucht leidingen losgekoppeld en dicht gevouwen om wel een werkend remsysteem over te houden. De los hangende remklauw is met een spanband tegen de wielophanging gefixeerd en we zouden weer kunnen rijden. Dat bleek het geval en we konden in ieder geval de rit afmaken. Snel de karren hier ingeladen en op naar het volgende adres. Ondertussen hadden we wel een vetraging van bijna drie uur opgelopen. Tussendoor nog even naar het restaurant met de gouden poorten om de misgelopen lunch in te halen en naar het laatste laadpunt voor de laatste karren. De trailer zat nu op een meter na, helemaal vol. De hele lading hebben we vervolgens in Hillegom gelost. Toen de kapotte trailer bij dock twee afgekoppeld en trailer eenentachtig vast aangekoppeld voor maandag. De dag zet er op. Die was iets anders verlopen als vooraf gedacht, maar het bleef een leuke dag. Pech hoort er ook bij en wie kan zeggen dat hij pech gehad heeft met een vrachwagen 🙂 Terug bij Annet, wraps gegeten en lekker rustig de rest van de avond doorgebracht.

About Peter Hofman 1998 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.