Dodenherdenking

Vanmorgen de wekker weer gezet om op tijd bij Lac Cai te zijn. We hadden afgesproken bij de conch. Om niet te laat te zijn, bijtijds vertrokken. En dat kwam goed uit, want de weg was opgebroken. Via een omweg weer op de slingerweg richting sorobon gekomen en halverwege afgeslagen naar de Hobbelde bobbel weg. Lekker bijtijds de auto geparkeerd bij de glasboden kanos. Daar nog een stel uit Amsterdam Noord ontmoet die toevallig Dennis Gebbink kenden. De wereld is klein. Toen de tijd van de afspraak riant was verstreken, maar eens gebeld naar topical travel. Door een fout in een boeking waren ze wat verlaat. Ze waren onderweg. Dat duurde dan ook nog een dik half uur, maar toen waren we compleet. De kanos het water in en peddelen maar. Eerst over Lac naar de ingang van de mangroven en toen via diverse tunnels en binnenmeeetjes door de mangroven gepeddeld. Af en toe een stop voor wat uitleg en tot slot een stuk waar we nog mochten snorkelen. Het barste van het leven in het gebied. Scholen fregatvogels en pelikanen in de bomen. Diverse soorten vis in het water. De upsidedown jellyfish leeft hier ook. En tussen de wortels diverse kleine reigersoorten. Na het snorkelen nog een kort stukje terug over Lac. Maar wel een stukje met forse tegenwind. In de baai bij de conch konden we nog snorkelen op zoek naar schildpadden. Gezien de “helderheid” van het water heb ik daar voor bedankt, maar Annet liet zich de kans op schildpadden niet ontnemen. Na het programma konden wij lekker op eigen houtje weer verder. Onderweg naar de zuidkant van het eiland was het toen twee uur, acht uur Nederlandse tijd, dodenherdenking. De radio viel stil en we hebben ook in de berm twee minuten stilte gehouden. Via red-slave en white-slave weer richting Kralendijk gereden. In het appartement even gedoucht om het zout weg te spoelen en nog even terug naar Kralendijk om het herdenkings monument te bekijken. Op de terugweg nog even doorgereden voor wat caches in de buurt. The Diver’s Paradise en Keys Court Caves lietenzich snel vinden. Terug naar de hut en wat gegeten. Nu uitrusten voor morgen: dagje Washington Slagbaai.

About Peter Hofman 1577 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.