Dauwtrappen

Vanmorgen ging de wekker. Vroeg! In het ritme proberen te komen én… Wandelen. We wilden vandaag weer een stukje van de wandeling Westerborkpad gaan lopen. En omdat Annet vanavond met haar zus naar het theater gaat, moeten we weer een beetje bijtijds terug zijn. Omdat de etappe van vandaag eigenlijk een beetje te lang is, hakken we hem in tweeën en plakken het laatste deel aan de volgende, korte, etappe. Zo worden het drie te behappen stukken. Eerst met de auto naar het beoogde eindpunt gereden om daar de bus naar het beginpunt in Harderwijk te nemen. Bleek die bus pas om elf over tien te rijden. Dat duurde wat te lang, dus hebben we het maar omgedraaid en hebben we de auto in Harderwijk bij het station gezet. Daar zijn we vervolgens aan de wandeling begonnen. Het heeft een beetje geregend, maar dat was niet de moeite. Deze etappe was weer lekker afwisselend. Hele stukken inderdaad gewoon langs het spoor, maar eerst door diverse wijkjes in Harderwijk. Later door een duingebied. Daar stond nog Monument de Souvenir waar je van een muntje van vijf een herdenkingspenning kon persen. Helaas was dat ding stuk 🙁 Na het laatste stukje duin, weer de snelweg en het spoor over naar de bewoonde wereld. Op het juiste moment de route afgetikt en doorgelopen naar de bushalte. Daar bleken we de bus net tien minuten gemist te hebben. Dus nu vijftig wachten? Het 9292 programma gaf nog een andere optie: de bus de andere kant op nemen naar Nunspeet en dan de sprinter naar Harderwijk. Was alles bij elkaar sneller dan wachten. In de bus kon ik opeens niet inchecken… Saldo tekort !?!?!?! Ik mocht toch gewoon mee 🙂 Op station Nunspeet maar opgewaardeerd en toen met de sprinter naar Harderwijk. Nog even tevergeefs naar een cache gezocht en toen maar terug naar huis. Lekker rustig op de bank gehangen. Annet heeft nog wat voor haar werk zitten doen en aan het einde van de dag via de Patatza(a)k naar mams gegaan. Na de patat is Annet richting Sloten gegaan, waar ze met haar zus en haar dochter dochter had afgesproken om samen de het De La Mar te gaan. Zelf ben ik nog even bij mams blijven hangen. Thuis weer verder met het herstellen van de defecte USB-stick. Inmiddels meer dan goede hoop op een goede afloop dank zij Minitool Power Data Recovery V7.0. Op de stick stonden namelijk ook alle gegevens om de leuke kaartjes van alle wandelingen te maken. Oepsie… “Simon says: save early, save often…”

Peter Hofman
About Peter Hofman 1968 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.