Knal!

Ochtendritueel. Tegenwoordig ook broodjes maken voor in de pauze. De prijzen in de kantine rijzen de pan uit. Waarschijnlijk omdat het tegenwoordig een “bedrijfsrestaurant” heet. Ik denk er nog niet iedere dag aan, maar ik begin steeds vaker mijn eigen brood mee te nemen. Voor drinken meld ik me nog bij de kassa, maar daar verzin ik ook nog wel iets op. Mogelijkheden te over, maar wat is het makkelijkst en lekkerst? Samen met Annet weer richting de auto’s en op weg naar de werkplekken. Aan de paalberweg was het wederom als vanouds. Er verandert niet heel veel. Nog steeds puppet. Nog steeds geen Free Ipa. Gelukkig ook geen kippenhok met ingehuurde lawaaipapegaaien. Tussendoor gezorgd dat mijn eigen site gaat voldoen aan de nieuwe privacy-wet, de Algemene verordening gegevensbescherming. Hoe onzinnig misschien… Als je ook maar iet vastlegt van iemand, moet je daar iets over roepen volgens die nieuwe wet. Dus vanwege het feit dat je je email adres en je naam achter kunt laten om berichten te krijgen als ik eer eens iets plaats, geld die nieuwe wet. Daarnaast ben je ook verplicht om je site over een beveiligde verbinding te laten lopen (SSL) als je iemand iets in laat tikken, maar dat had ik al geregeld. Dus nee… Dat geldt niet alleen voor bedrijven… In de middag weer naar Only Friends. Vandaag nog een boven-water-sessie, want mijn gekneusde rib doet nog best pijn. Alleen het aantrekken van mijn duikpak is al “vervelend”. Vooraf nog even naar het voetbalveld gegaan. Daar zaten Astrid en haar moeder te kijken naar de stage die Yarah daar liep. Colinwas net klaar metr zijn stage toen Yarah begon. Verder als een ouwe man de cilinders met het karretje heen en weer gependeld naar de compressor 🙂 Er was genoeg te vullen, dus ik heb me prima nuttig kunnen maken. Toen was er opeens een harde knal gevolgd door wat gesis. Aan de andere kant van het zwembad was een hoge-drukslang geklapt. Die had een beetje knel gezeten en was onder de druk bezweken. Meteen maar met een nieuwe automatenset die kantop gegaan. De oude meteen uit elkaar gehaald om vervolgens te ontdekken dat we geen reserve slangen meer hebben. Alles dus maar weer provisorisch in elkaar geschroefd en klaar gelegd voor Jan. Toen de groep van acht uu rin het water lag, vond ik het genoeg voor de avond. Alles wat gevuld kon worden was vol. Dus naar huis. Colin kwam ook weer en de nacht kon weer beginnen. Truste!

About Peter Hofman 1515 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.