Dagje stress

Vrijdag, stressdag… Eerst maar eens opgestaan en naar mams gegaan. Rustig ontbeten en bakkie koffie gedronken en toen toch nog even naar SnowPlanet om nog een uurtje te skieen. Paste eigenlijk wel niet helemaal in de dag, maar ik wil het toch vol blijven houden en niet steeds vaker maar laten lopen. Op de terugweg nog even iets ruilen in Hoofddorp en toen naar huis om alle spullen voorhet weekeinde in te pakken… Maar ook alle spullen voor Colin die nog op werkweek was… Dus… Mijn weekend tas, mijn tas die ik aandag weer naar mijn werk mee wilde. Mijn laptops, omdat ik ook nog steeds stand-by liep. Colin zijn schooltas, die nog bij mij lag en de laptop van Colin die hij natuurlijk graag het weekend weer wil gebruiken. Omdat we nog even in ons hoofd hadden om rond Sevenum te gaan fietsen, ook nog even het fietsenrek aan de auto gehangen en toen naar Hillegom om Annet en de fietsen op te halen. Daar besloten om die fietsen maar niet mee te nemen. Er zou wel genoeg te beleven zijn, zonder daar speciaal fietsen voor nodig te hebben en dan is het wel weer veel gedoe voor weinig, dus het rek er weer afgehaald. De spullen van Annet in de auto gegooid en naar het Kaj Munk College om Colin op te vegen. De bus kwam netjes op de geplande tijd aan en tot mijn verbazing kwam iedereen nog redelijk fris uit de bus rollen. Colin naar Monique gebracht en toen op weg naar Sevenum. TomTom wist voor het eerst niet waar een adres precies was. We werden een varkensboerderij te ver neergzet. Annet ging bellen en ik reed vast terug en toen zagen we Sam al in de berm staan. Ons verblijf was gevonden. Wat later Timo en Merel nog van het station gehaald. Langzaam maar zeker druppelde de meeste feestvierders wel binnen. Toen was het pizzas maken! Er waren kant en klare bodems die we met van alles en ng wat konden beleggen en afbakken. Na het eten kwam Sam met een kist laserpistolen opdraven en hebben we in de buurt een veldje gezocht om elkaar af te knallen. Dat zoeken ging wat lastig, want het was inmiddels redelijk donker aan het worden en de weilanden waren best hoog begroeid en relatief  vochtig. Wel langs twee geocaches gelopen, maar die pik ik later nog wel op 🙂 Op zeker moment maar besloten om gewoon terug te gaan naar de boerderij en daar omheen te gaan spelen. Dat bleek een prima oplossing te zijn. Dag één zat er op.

About Peter Hofman 2106 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.