12-8 De Reisgenoten

Opgestaan en even snel gaan douchen. Daarna snel naar het winkeltje om wat croissants en een stokbrood te halen. Wat plakken kaas op het stokbrood doen en in de auto leggen. Verder alle losliggende spullen die nog mee moeten random in de auto gegooid en nog even gekeken of Ellen en Kevin wakker waren. Helaas. Dus dan Ria, Monique, Bep, Coen en natuurlijk Colin gedag gezegd en op pad gegaan. Beide mascottes naast me op de stoel en karren maar. Alles ging erg soepel. Na twee en een half uur even gestopt om mijn benen te strekken en een kop koffie te drinken. En weer op pad. Weer twee en een half uur later, hetzelfde en meteen even tanken. Orange was er druk en de tomtom wist veertig minuten file te omzeilen via de Route National. Na de derde stop zat ik op schema om even over zeven uur bij mijn hotel aan te komen. Vlak voor Nancy toch nog een plaspauze, maar lekke bijtijds in mijn hotel aangekomen. Fijne kamer en het tweede ontbijt hoefde ik niet af te rekenen. Dat was geen probleem. De kamer was hetzelfde voor één of twee personen dus dat maakte geen verschil. Met de fiets Nancy in voor de Burger King of iets anders wat ik tegen kwam. Dat bleek fout één… Hotel boven aan berg, Nancy onder aan berg. Heen geen probleem. Beneden ontdek je dan dat je je portemonnee niet kan vinden. Verloren? Dan moet je eerst die _#&@%% berg op naar het hotel om de auto maar te pakken. Gelukkig lag dat ding gewoon op mijn kamer. Pfff… Gelukkig. Dan maar bij de KFC naast het hotel wat halen. Caesar salade met Pepsi. Toen was een telefoon leeg. Fout twee… Daar stond de foto op van de code van de kamer… Zucht… Bij de buitendeur waren nog andere Nederlanders die helaas geen usb-c kabeltje hadden. Dat lag namelijk ook in de kamer dus aan de power bank in de auto had ik niets.. Diverse codes geprobeerd, maar helaas. Dan maar aanbellen,want de receptie was al dicht. Gelukkig kreeg ik na opgave van kamernummer en naam de code… Wat een avontuur. Affijn alles is nu in orde. Zo lekker slapen en morgen de tweede etappe. Truste!

About Peter Hofman 2220 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.