Op eigen kracht

Zondag in je eigen bed wakker worden was een aparte gewaarwording. Dat was al een poos niet meer voorgekomen. Voor de verandering maar eens wel ontbeten en toen op pad gegaan naar SnowPlanet om nog een uurtje te gaan skiën. Ik kan deze hele maand nog op mijn abonnement naar binnen, dus daar moeten we nog even gebruik van maken 🙂 Er was nu een compleet skiklasje aan de gang. Zo te zien van een externe skischool. Die huren kennelijk ook gewoon de piste voor een uurtje. Daar wordt je dan wel weer een beetje depressief van. Guppies van tien die op één ski naar beneden zeilen. Even later op twee skis naar beneden, maar dan even op je rug gaan liggen en weer opstaan. En dat drie keer. Ik heb nog veel te leren… Maar ik denk dat ik ergens de grens ga trekken. En toen was er opeens een valpartij. Ik heb nog geen steeds idee wat er precies gebeurde, maar opeens lag ik aan de zijkant in het spoor van de sleeplift. Ik kon me nog op tijd uit de weg rollen en mijn losse ski weghalen. Verder was alles nog heel en met alleen een pijnlijke rechterkant, kon ik me weer op mijn skis klikken en verder afdalen. Meteen maar weer naar boven om nog een goede afdaling te doen en toen aan de koffie. Even bijkomen van de schrik. Na de koffie en een punt appelgebak, nog een half uurtje geoefend. De skischool was weer weg en ik had de piste weer redelijk voor mezelf. Toen mijn skis een eigen leven gingen leiden, ben ik er mee gestopt. Omdat ik wat vroeg was voor de lunch en ik toch tijd moest rekken om pas om twaalf uur naar de bouwmarkt te gaan, ben ik deze keer naar Zandvoort gereden om eens bij Floor een portie kibbeling te halen. En eigenlijk bevalt dat beter. Het smaakt beter, je krijgt meer en het is goedkoper. Ik denk dat ik voor de resterende ski-dagen een nieuw adresje heb gevonden. Door naar de Praxis in Sloten. Die was waarschijnlijk te klein voor wat ik allemaal nodig had, want ik kon er niets vinden. Van de week maar bij mijn werk naar de Mega-XL gaan. Thuis weer doorgeknutseld aan het SDL weerstation. De Raspberry Pi3 weer omgeruild voor de beoogde Zero. De HDC1080 sensor op de hub geprikt, een gat geboord voor de kabels van de bliksem detector en de bliksem koker op het huis gelijmd. Gaten voor de overige kabels geboord en die allemaal doorgevoerd en de deksel er op gedaan. Nu draait hij dus op eigen kracht! Dus gevoed door de accu, die geladen wordt door de zonnepanelen. Kijken hoe lang dat goed gaat. Het gin al vrij snel niet goed, want na het aansluiten van de HDC1080, zag ik weer andere onderdelen niet, dus die heb ik maar weer losgehaald. Dan maar geen binnentemperatuur van de box. Ook geeft de Zero vele malen meer “nul” waardes voor de buitentemperatuur. Dat is iets dat ze bij SwitchDocLabs nog op moeten lossen. Het schijnt allemaal op de September bug week lijst te staan. Ik ben benieuwd… Omdat mams morgenmiddag weg is, vroeg ze of ik vandaag al kwam eten. Annet was inmiddels ook onderweg naar huis van het roeiweekendje. Die waren vroeger dan ik verwacht had. Afgesproken dat ik na het eten die kant op zou komen. Toen nog een oproep om bij de pelgrimskerk een raid te doen. Onderweg naar mams, kon dat prima. Na een leker bordje lasagne, afgereisd naar Hillegom om de roeiverhalen aan te horen. Hasta Manana!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1968 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.