Kanaalbehandeling

Vanmorgen iets langer uitgeslapen, want we konden niet douchen. Ten minste… Niet WARM douchen. De ketel hing wel, maar het afvoerkanaal was nog niet goed. Om nog enigszins fris de deur uit te kunnen heb ik met de waterkoker maar heet water gemaakt en in een wasbak aangelengd om het een beetje bruikbaar te maken. Maar dat scheelt wel een hoop tijd 🙂 De kanaalbouwers waren al op het parkeerterrein, dus heb ik me even afgemeld en Colin snel naar de bushalte gebracht. Toen ik terug kwam, wilden ze net met mijn appartement beginnen, dus dat kwam goed uit. Deze actie had iets meer voeten in de aarde dan het vervangen van de ketel. Eerst werden de gang en de nieuwe ketel helemaal afgedekt en ingepakt tegen het stof. Daarna werd er een flinke sleuf gezaagd in de muur van het afvoer kanaal. Toen werd het weer even stil. In mijn huis dan, want in de rest van het gebouw barstte het gezaag ook los. Nadat ze op alle etages de sleuven gezaagd hadden, werden vanaf het dak de flexibele buizen in de kanalen gelaten. Dat waren een soort dubbelwandige flexibele buizen, die met een of andere magische machine opgepompt of vacuüm getrokken werden. Vervolgens ging werd er nog een indrukwekkende machine aangesloten die begon te puffen en te steunen. Uit een andere slang, die op de galerij lag, kwam hete stoom, dus ik vermoed dat die flexibele buizen met een of ander goedje geïmpregneerd waren dat door hitte verhardt. Door het gat kon ik de buis van de onderburen ook zien en die was net als mijn buis behoorlijk warm geworden. Na een klein uurtje werden de machines weer afgekoppeld en mocht de boel afkoelen. Nadat dat voldoende gebeurd was, werd er weer gezaagd en geboord. Toen ging het wel opeens snel, want het volgende moment dat ik keek, was de sleuf netjes afgedicht met een plaat en kwam er een net pijpje uit, dat weer was afgewerkt met een mooie metalen ring. Daarmee bleek de kanaalbehandeling gereed. Nu zou Feenstra weer langskomen om de afvoer van de ketel aan te sluiten en om de boel verder te testen en te activeren. Weer wat later zat er een grappige constructie boven mijn ketel van de uitlaat naar het afvoer kanaal en een ander constructie naar de lucht aanvoer. Die zat natuurlijk aan de andere kant van het afvoer kanaal dus die pijp gaat met een slurfachtige bocht over de afvoer heen. Maar goed. Met de deur dicht, merk je er niets van. Tussendoor Colin even uit school gehaald. Dat vond ik wel zo gezellig en zorgde dat ik even uit de bouwput kon. Aan het einde van de middag was iedereen dan klaar en had ik weer warm water. Ik ben er wel al achter dat ik toch weer op zoek ga naar een slimme thermostaat. Dat beviel me bij die “oude” ketel erg goed en ik loop met mijn nieuwe thermostaat al weer tegen dingen aan die me niet bevallen. Of toch eerst maar even een poosje wennen… Al snel was het al weer tijd om de tassen in te pakken om naar Hillegom te gaan. Hoe vertel ik die thermostaat dat ik het weekend ben ???

Peter Hofman
About Peter Hofman 1969 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.