GroveWeatherPi tweaken…

Vanmorgen heeeeel vroeg was het dan zo ver. “The Imperial March” klonk naast mijn hoofd. Dat was de service desk van mijn werk. Er was een P1 incident bij een klant. Slaapdronken aan de bak gegaan om er al snel achter te komen dat we toch weer voor niets gebeld zijn, omdat wij als afdeling geen invloed hadden op het geheel. “CAP” had gezegd dat ze ons moesten bellen. Maar wat bleek? Het viel allemaal onder de verantwoordeljikheid van CAP zelf. Na mezelf er van overtuigd te hebben dat wij hier werkelijk niets aan konden sleutelem, dat maar doorgegeven aan ze. En als ze nog problemen hielden, moesten ze zich bij het backup team vervoegen. Het probleem zat hem namelijk in database backups. Ondertussen was de wekker ook al aan het gaan, dus kon ik niet echt meer terug naar bed. Na de tweede wekker, Annet ook maar wakker gemaakt. Voor alle zekerheid het SDL weerstation buiten op het balkon gezet en alle bedrading doo rhet huis opgeruimd. Lila kwam vandaag schoonmaken. Aan de paalbergweg kreeg ik het probleem weer toegeschoven, maar ik kon het nu gefundeerd weer terugschuiven. Na het werk even langs CoolBlue om de netwerk switches en mijn nieuwe scheerkoppen op te halen. Op de terugweg naar de auto stond ik even op de vluchtheuvel te wachten tot ik verder over kon steken. Komt er een sukkel met een motorscooter die vluchtheuvel oprijden om langs de file voor het verkeerslicht te gaan. Hij rijd tegen me aan en begint vervolgens tegen mij te keer te gaan dat ik uit moet kijken. Het was niets ergs verder, dus ik haal mijn schouders op en wil verder lopen, komt hij nog even achter me aan om verhaal te halen. Veel geblaat zonder echte inhoud. Toen het even geduurd had, kwamen er twee mannen aanlopen. De ene zei tegen mij “gewoon negeren en doorlopen” en duwde me een beetje de goede kant op. De andere liet iets aan die scootdebiel zien en bitste iets van “Politie! Doorijden!”. Die twee liepen nog even een stukje me me mee en verdwenen vervolgens. Thuis lekker de meterkast gereorganiseerd. De twee switches vervangen de anderhalve die er zat. Nu jangen ze netjes onder elkaar onder de router en zitten de kabels ook een beetje gestructureerd aangesloten. Vervolgens het weerstation weer naar binnen gehaald en op de laboratorium voeding aangesloten. Verder de code aangapast om de irritante dalen in de temperatuur op te vangen. Als ik nu een geldige waarde heb, bewaar ik die en dat doe ik iedere keer. Heb ik een keer een ongeldige waarde, dan stuur ik de laatste geldige waarde nog een keer. Het is wel niet de beste oplossing, maar het voorkomt in ieder geval wel de rare zaagtand grafiek. We wachten nog steeds op een oplossing van SwitchDocLabs voor het probleem. Toen belde Colin, of ik wist of hij een sleutel van de berging had, want hij kwam op de fiets…. Op de fiets? Ja, op de fiets! Ik ben ze maar op gaan wachten beneden en hij had inderdaad geen sleutel. Die moet ik nog even laten maken voor hem. De rest van de avond lekker rustig aan gedaan en naar Arrival gekeken. Truste!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1915 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.