Het ligt nog op een dekentje ook!

Vandaag Colin weer bij de bushalte afgezet. Vandaag maar niet met de fiets naar en van de halte. Ik ga hem na school ophalen zodat we meteen door kunnen rijden naar Artis. Lekker bij mams ontbeten en later naar SnowPlanet. Ik kan in september nog van mijn abonnement geniete, dus dat moet ik maar zo veel mogelijk doen. Veel heuvels waren afgezet. Die zijn ze aan het klaar maken voor het komende winterseizoen, maar ik kon wel oefenen in springen door de schans op en via de zijkant er meteen af te springen. Dat gaat eigenlijk nog fijner dan over de top. Na een uurtje begonnen mijn knieën weer te protesteren. De volgende sessie maar weer gewoon de techniek oefenen zonder rare fratsen. Floor was me goed bevallen, dus niet naar de kop van de haven, maar weer een tussenstop aan de boulevard. De portie kibbeling was weer om van te smullen! Nog even langs huis om wat dingen te doen die je af en toe moet doen. Er is altijd nog wel een klusje te doen. Tegen een uur richting Kaj Munk College om Colin weer op te halen en door naar Artis. Ik was in de veronderstelling dat er recent een Fennek geboren was, maar daar konden we niets van terug vinden. Ik zal me wel vergist hebben. De jaguar welpen worden wel al groot! Daar liggen al flinke katten te slapen. En… OP EEN DEKENTJE… Het Kerbertterras was wel leeg zonder Caesar 🙁 Na nog snel even een rondje gedaan te hebben zijn we maar weer in de auto geploft om naar huis te gaan. De rest van de middag weer verder geknutseld en gerommeld. Colin lekker aan zijn huiswerk! Het wordt nog eens wat 🙂 Als eten hadden we weer trek in döner. Ik ten minste, Colin gaat voor de shoarma, dus via Zwanenburg naar Monique. Ik ben daarna de stad in gegaan. Met mijn auto 🙂 Jawel! Annet had een personeelsuitje dat begon in het Van Gogh museum en eindigde in de Schreierstoren. En daarvandaan moesten ze dus weer naar huis. En vannacht gaat ze met haar zus op vakantie, dus ze was al erg blij met het uitje :(. Maar goed, plek gezocht om Annet op te halen bij Schreierstoren. Alles in de buurt van het Centraal Station is inmiddels veranderd. Bijna overal eenrichtingsverkeer en nog een afgezet stuk weg, waardoor ik niet de kant op kon die ik graag wilde. Toen een plek gevonden waar ik af zou kunnen spreken en nog een rondje gereden. Maar toen ging ik rechtsaf in plaats van linksaf. “Even daar kijken…”. En dat was fout! Zodra je van het CS weg rijdt, is het bijna onmogelijk geworden om weer terug te keren. Uiteindelijk via een enorme omweg weer achter het CS terecht gekomen. Annet stond inmiddels al buiten te wachten op de plek die ik bedacht had. Alleen moest ik nu weer een stuk omrijden om daar te komen. Maar als ze nu even naar de andere hoek liep, kon ik haar daar oppikken. Dat ging dan wel weer buitengewoon soepel. Even op de stoep stil gaan staan om haar in te laten stappen en weer op weg. Vanaf dat punt ging het prima, want dat was de weg het centrum uit. En dat gaat onwaarschijnlijk makkelijk. De Wibautstraat door, langs mijn oude werk. Daar is nu het VolksHotel gevestigd. Het klinkt wel een beetje Oost-Duits, maar dat zal wel aan mij liggen. We waren vlotjes in Hillegom aangekomen en zijn snel naar bed gegaan. De wekker gaat al over minder dan vier uur!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1845 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.