Into the woods

Vandaag een ander soort werkdag. We moesten met z’n allen verzamelen in Lage Vuursche bij Buiten in de Kuil voor het “Into the Woods” event. De keer maar weer met de auto naar het event, want het zag er niet uit of het echt dicht bij openbaar vervoer was 🙂 Na een relatief kort ritje, was ik met drie kwartier ter plekke. Als een van de eersten, had ik toch net geen parkeerplek op het minuscule parkeerterrein, maar gelukkig was er langs het veld voldoende ruimte om je auto even in te steken. Na het om je arm doen van een telefoonhoesje met een naamsticker en een teamnummer was het eerst tijd voor koffie. Die kon je zo veel halen als je wilde. Er stond iemand met een professionele koffie machine om aan de behoefte te voldoen. Een voor een kwamen de collega’s binnenrollen. We zouden met een man of zestig aan het event mee gaan doen. Toen iedereen er was werd uitgelegd wat de bedoeling was. We moesten per team, voor ieder een karakter uitkiezen uit een set van tien. Ieder karakter had weer andere eigenschappen die wellicht handig of niet zouden zijn. De kaart met het gekozen karakter schoof je weer in dat telefoon hoesje. We zouden ook een set opdrachten krijgen die je als team, of als individu uit moest voeren. Het doel was om zo veel mogelijk munten te verdienen met deze opdrachten. Ik heb de kluizenaar gekozen. Een beetje gemiddeld in “krachten” en verder een eenling. Om tien uur ging “de bank” open en kregen we de opdrachten. Toen pas zou blijken of de karakters goed gekozen waren. Sommige opdrachten konden we dus al niet doen, omdat we dat karakter niet in onze groep hadden. Een van de opdrachten was dat de kluizenaar de coördinaten ( 🙂 ) van een schat op kon halen bij de bank. In die schat zou een code zitten. Dat was natuurlijk koren op de molen van deze geocacher 🙂 Helaas had ik vandaag nu eens NIET mijn GPSr meegenomen… Gelukkig kon ik de coördinaten via c:geo op mijn telefoon intikken en tot een goede locatie komen. Daar bleek het best nog een uitdaging om de schat te vinden. Het bekende “dansen” van het nulpunt was daar tot een ware kust verheven! Maar na flink zoeken kwam het kistje te voorschijn. De code kwam me ook direct heel bekend voor uit de geocache wereld. Het waren runen. En tijdens het ontcijferen van de runen, kwam een ander team met een vertaal tabelletje aangelopen, dat ze mij aanboden, om dat we samen het kistje gevonden hadden. Die code was in ieder geval binnen. Ondertussen in de daluurtjes met z’n allen aan een boshut gewerkt. Van oud out en een gezaagde boom, wisten we een aardig optrekje te bouwen. Verder waren er nog legio opdrachten en na een uurtje of twee moesten we de munten bij de bank inleveren. Daar werd nog wat gesjacherd door raven die munten van je team konden stelen en Robin Hoods die munten van het ene team konden stelen om ze aan een ander team te schenken. Na de bekendmaking van de uitslag waar wij een goede achtste plaats in hadden (van de acht teams), werd er een prima lunch buffet verzorgd! Wat die uitslag betreft… We hebben vast een boel mensen boos gemaakt of zo… We hadden de helft van de hoeveelheid punten van de zevende plaats… Maar goed. Na de lunch gingen we reflecteren. “Wat zou een buitenstaander gezien,gedacht,gehoord en nog wat hebben.”. En daar begin ik een beetje af te haken. Zeker met de zeven verschillende meningen binnen het team. Ik hield me maar even afzijdig in deze discussie. Na het opnemen van het filmpje (jawel) was er nog een eind-speech en konden we nog wat drinken. Na een Colaatje, vond ik het in ieder geval tijd om weer eens richting huis te gaan. Ik ben nog even langs Wil gegaan om een dashcam in haar auto te monteren. Na een recente aanrijding met een wielrenterrorist, waar ze de schuld dus van krijgt, vond ze het wel handig om een camera aan boord te nemen. De camera was zo besteld, maar het inbouwen liet ze liever aan mij over. Het bleek een fluitje van een cent te zijn en al snel zat hij in de auto. Nog even een kort rondje gereden om te kijken of hij deed wat hij moest doen en toen lekker aangeschoven aan het avondeten. Na het natafelen snel naar huis gereden. Voor de deur hing ma aan de telefoon. Ik was mijn jas vergeten. Of ze die aan Monique mee zou geven? Helaas zaten mijn huissleutels er in, dus ik kon weer terug 🙁 Snel heen en weer om mijn jas op te halen en eindelijk thuis op de bank kunnen storten. Even bijkomen.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1914 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.