Londen

Lekker uitgeslapen en ontbeten. Daarna de spullen bij elkaar gezocht en uitgecheckt. Ondertussen een P&R op een tactische plaats gevonden. Aan de goede kant van Londen, maar nog buiten de CC zone. Ik heb namelijk geen milieu sticker voor Londen. We bleken bij de O2 arena te staan en daarvandaan hebben we de metro naar Westminster genomen. Hier kun je overigens gewoon met je contactloze pin pas de metro in en uit lopen! Daar kunnen ze in Nederland nog iets van leren met dat OV-kaart drama! Na een paar haltes met de metro kwamen we bij Westminster weer boven. De Big Ben staat compleet in de stijgers dus daar is niet veel van te zien. Alleen de klok zelf hebben ze vrij gelaten dus die is nog zichtbaar. Verder is het een grote ingepakte pilaar. Even de Theems overgestoken naar de London Eye, het grote reuzenrad. Om niet al te lang bezig te zijn heb ik maar in de buidel getast voor fast lane tickets. Daardoor zaten we als snel, half blut, in een van de bakjes. Het rondje duurt best wel een tijd. Volgens mij ben je wel een half uurtje zoet en heb je een mooi overzicht. Na de Eye weer de Theems overgestoken en richting Buckingham Palace gelopen. Daar zagen we net de stoet met Willem-Alexander en Maxima wegrijden. Die zijn hier op staatsbezoek. De erewacht stond als standbeelden, maar gingen wel net aan hun periodieke rondje benen strekken beginnen. Dat hebben we nog even kunnen zien. De wisseling van de wacht hadden we al gemist. Vervolgens door het park doorgelopen richting Choccywoccydoodah, een speciaal chocoladewinkeltje aanbevolen door een vriendin. Onderweg daar naartoe kwamen we nog langs wat andere highlights als St James’s palace, Trafalgar squareThe National Gallery en meer bekend klinkende plekken. In Covent Garden een eetcafetje gevonden voor een lunch. Voor Colin werd dat een Engels ontbijt en voor mij een kip en bacon chiabatta. Na de lunch door naar Choccywoccydoodah. Dat was een wel heel bijzondere chocolade winkel. Nu uiteraard in het Halloween thema. Ons oorspronkelijke plan om wat chocolade mee te nemen van deze bijzondere plek, werd al snel opgegeven vanwege de even bijzondere prijzen die gevraagd werden voor de producten. Als de bedragen Euros waren geweest was het al niet goedkoop geweest, maar het moet nog even omgerekend worden van Britse ponden… Snel maar weer op pad. Via het dichtsbijzijnde metrostation de metro genomen naar de Tower Bridge. We moesten nog ergens overstappen op een andere lijn, maar dat ging, net als in Parijs, allemaal onder de grond. En hier maar zeiken over die Noord-Zuidlijn… We kwamen uit de metro bij de Tower of London, het kasteel langs de Theems vlak bij de brug. Dat hebben we ook nog even kunnen bekijken. Bij het over de brug wandelen, zagen we nog de marine schepen liggen waar WA&M vanmorgen een of andere maritieme demo hadden bekeken. Na de brug verder gelopen naar het station van de Jubilee line om de laatste metro richting de auto te pakken. Het zat er weer een beetje op voor ons. De auto was snel terug gevonden en de parkeerkosten vielen mee (zeker als je het tegen Amsterdam afzet) en we gingen op weg naar Harwich om de boot terug naar Nederland te pakken. Het oorsponkelijke trein plan was tijdens de heenreis al een beetje afgezwakt richting een boot terugreis. Het scheelt wel een flink eind rijden in de avond. En zo graag wilde Colin nu ook weer niet op die trein, dus hebben we gekozen voor een relaxt nachtje slapen op de boot. Mijn onrust maakte dat we toch redelijk bijtijds zijn gaan rijden. Die boot wil je niet missen… De trein gaat elk half uur, maar de boot elke twaalf uur… De files rond London maakte dat we de tijd best nodig hadden. Welliswaar ruim op tijd, stonden we te wachten om in the checken, maar voor mijn gemoedsrust had ik niet veel later moeten gaan. Met wat Pokémon Go en wat rommelen op mijn laptop, hebben we de tijd wel vol gekregen en stonden we wat later vooraan op het autodek. Dat lijkt snel, maar alle hoge, lange en brede voertuigen gaan eerst 🙂 Onze tassen in de hut gebracht en nog even naar het restaurant voor een klein hapje. Dat werd een lekker bord sate met patat! Toen we dat op hadden, zijn we lekker gaan slapen.

About Peter Hofman 2135 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.