Moertje

Rustig de dag begonnen. Geen stress. Geen noodzakelije reizen te maken, dus op mijn gemak naar de Paalbergweg. Nu het nog kan. Hoewel wel aldoor gezegd wordt dat het pand dicht gaat, is er nog steeds geen definitieve uitspraak over wanneer en hoe en waar we dan naar toe moeten. Wel veel gegis en aannames, maar niets concreets. Ik had geen broodjes in huis, dus in ga weer eens in ons bedrijsrestaurant eten. Nu dat nog kan, want daar is wel een duidelijke sluitingsdatum van gegeven: per 2 februari is het over en uit. Ondertussen realiseer je je dat je nog wel gewoon brood in de vriezer had liggen 🙂 In de pauze nog even een wandelingetje gedaan langs de IKEA. Een poging gedaan om een ronde trekmoer te halen die de missende van het baby logeerbedje bij Annet kan vervangen. Helaas was het onderdelen rek niet meer in gebruik en wist ik geen type om langs die weg een een setje onderdelen te komen, dus onverrichterzake weer weggegaan. Ik kreeg ook de uitnodiging voor de assessment voor de fasttrack Software Development… Vrijdag aanstaande van 9:00 uur to 17:00 uur. Het schijnt nergens door te dringen dat ik niet werk op vrijdag 🙁 Eens kijken of ik op die wel hele korte termijn kan regeln dat ik daar naar toe kan, maar het is weer een ouderwets staaltje geen rekening houden met mensen. Dat begint zich als een olievlek uit te breiden lijkt het wel. Na het werk weer naar Only Friends. Vandaag een keer geen belemmeringen om te gaan. Daar weer lekker gedoken met Leslie. Deze keer een zwemmende noodopstijging met hem geoefend. Niet spectaculair, maar wel weer iets nieuws voor hem. In het tweede uur nog met Timo gedoken die gewoon lekker in de rondte wilde zwemmen. Hij vond al snel een van de ballen en heeft het grootste deel van de tijd een beetje slow motion gevoetba;d onder water. Na die seesie ben ik alle cylinders gaan vullen en gezord dat alles vol was. Toen alles klaar was, ben ik weer opgestapt richting Zwanenburg voor döner. Ik was niet lang thuis toen Colin weer kwam en mijn woensdagavond weer compleet was deze keer.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1969 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.