Dolhuys

Zaterdag, 26 januari 2019. Het eigenlijke idee om vroeg op te staan en een stukje te gaan wandelen faalde vreselijk. We hebben er toen maar een rustig dagje van gemaakt. In de middag op pad gegaan naar Haarlem om een wandeling uit de serie “Te gek om los te lopen” te maken. Deze was in Haarlem en ging vanaf het station in een mooi rondje naar het Dolhuys. Wat de wandeling op zich met gekkenhuizen te maken had was ons niet duidelijk, maar het was mooi weer en we eindigden met wat te drinken en een punt appeltaart in het museum cafe. Daarna nog een rondje door het Dolhuys zelf. Het is de loop van zijn geschiedenis van alles geweest en de meest uiteenlopende soorten mensen hebben er gezeten. Het pand heeft 700 jaar lang onderdak geboden aan melaatsen, gekken, onaangepasten, alcoholici, hoeren met syfilis, dementerende ouderen, zwervers, mensen in crisis. In de loop van de geschiedenis heeft het complex verschillende namen gehad: Leprooshuis, Pest-, Dol- en Leprooshuis, Buitenproveniershuis, Buitengasthuis, Stadsarmen- en Ziekenhuis, Haarlems Tehuis voor Ouden van Dagen, Haarlems Verzorgingshuis Schoterburcht, Crisiscentrum. Nu is er het museum van de geest gevestigd. De expositie bestond uit veel informatie. De kastenkamer had allemaal kasten die je open kon doen en dan het leven van een bepaald persoon gevisualiseerd zag. Tegelijk hoorde je de persoon zijn verhaal vertellen. Iemand die niet meer kon stoppen met studeren, zelfs niet om te slapen. “Pieter” die zich de reincarnatie van Ghandi vond en een boekje had geschreven met de titel “God vergist zich, hij denk dat hij Pieter is”. Best wel mensen die een beetje de weg kwijt zijn. Toen snel weer met de trein terug naar Hillegom voor het avondeten. Annet ging met Marina, Dionne en nog een vriendin naar het theater. Ik kon daarom makkelijk de standby dienst van Emiel waarnemen, zodat hij naar de Dutch Eagles kon. En in de tussentijd kwam Kiona in whatsapp online om zich te verontschuldigen dat ze vrijdag niet meer gebeld had. Haar dochtertje was op school hard gevallen en daar moest ze naar toe. Maar ik had een goede assessment gehad en ze kon de uitslag wel even op de mail zetten. Later bleek dat daar kennelijk ook iets mee mis gegaan was, want er kwam niets 🙁 Nog maar een berichtje gestuurd of ik goed begrepen had dat ze het nu zou mailen of misschien maandag, maar dat werd niet gelezen. Ze was waarschijnlijk verder gegaan met het weekeinde 🙁 Nou ja… Ik weet in ieder geval dat ik er goed uit ben gekomen. De rest komt wel. Gelukkig kreeg ik iets later dan toch de uitslag in de mail. Classificatie A. Wat de op één na hoogste is, want er is nog een A+. A haal je bij een uitslag tussen 90 en 99. Na vier pagina’s blabla over testmethode, stond dan mijn score : 98. Niet slecht 🙂 Nu serieus gaan nadenken wat ik hiermee wil… Bij ongeschiktheid zou het makkelijk zijn nu wordt het nadenken… Ondertussen tijdens het waarnemen van de waakdienst en melding gekregen van een niet bereikbare server. Die melden dat wel vaker een inderdaad was er nu ook niets aan de hand. Hopen dat het beter rustig blijft. Truste…

Peter Hofman
About Peter Hofman 1968 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.