Scrummen

Donderdag, 7 februari 2019. Vanmorgen de eerste uitdaging in verband met de les locatie en het thuisfront. Colin had een veertig-minuten rooster en de eerste vier uur uitval. We hadden afgesproken dat ik hem naar Monique kon brengen waarvandaan hij dan wat makkelijker met de bus kon. Na dat gedaan te hebben ben ik doorgereden naar Houten. En natuurlijk… Als je de tijd niet hebt, is het drukker dan normaal. Dus van de ene file naar de andere gehuppeld rond Utrecht… Ze zeggen wel dat de M25 rond Londen “The biggest carpark in the world” is, maar de rondweg Utrecht is een goede tweede 🙁 Iets te laat binnen komen rollen. Omdat ik daar ook meedraai met de BHV, moet ik ook nog eens via de hoofdingang om een porto op te halen. Dus ik heb meteen mijn ochtend gymnastiek ook gehad in de vorm van een flinke wandeling en diverse trappen. Gelukkig had ik niet al te veel gemist en zijn we weer lekker volgegooid met typescript deze keer. Dat is een superset van JavaScript, dus een taal die nog meer onzin kent dan js zelf. Het is wel heel erg wennen hoor, deze manier van coderen. Je doet veel hetzelfde om toch net iets anders te bereiken. Het zal nog wel duidelijk worden als we er echt mee gaan werken. De oefeningen waren in ieder geval lastig te begrijpen, maar wel uit te voeren. En in echte Windows traditie: als het niet werkt even de boel herstarten en opeens werkt het toch wel…  Na de pauze konden we zelf weer aan de bak met de website die we maandag aan “de klant” moeten presenteren. Ieder van ons had een net iets afwijkende site dan de ander gemaakt. De beste stukken van alle sited hebben we er uit gekopieerd en daar één site van gemaakt. Die hebben we op git gepusht en morgen gaat een van de andere teams, de losse stukken tot één site mergen, waardoor we een aardige eerste opzet voor het hotel hebben. Kamers kunnen geboekt worden, gerechten kunnen samengesteld worden en evenementen kunnen geboekt worden. In theorie allemaal dan, want er zit geen back-end achter de front-end. In jip-en-jannekke taal: wat je intikt vedrwijnt in het niets 🙂 Er wordt nog niets opgeslagen. Dat leren we later pas. Na school weer de file in naar mams. Daar met Colin wat gegeten en weer lekker naar huis. Thuis heeft hij zijn bureau een beetje opgeruid en samen hebben we zijn vitrine kastje in elkaar gezet. Nu kan hij al zijn amiibos en SkyLanders veilig ten toon stellen. De rest van de avond afgesleten op de bank hangen. Morgen weer een lesdag :O Welliswaar een thuiswerkdag, maar toch… We gaan het zien. Truste!

About Peter Hofman 2000 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.