Slofjes

Maandag, 18 maart 2019. Alles komt bij elkaar… Colin moet naar school, Ik moet vanuit Hillegom naar Houten en de treinen staken… Kansloos om op tijd “op school” te zijn… Omdat het onhaalbaar was, dus ook maar geen poging gedaan. Dus wel een beetje bijtijds op pad gegaan. Vlak bij Houten, kreeg ik de vraag over whatsapp of ik kwam. Omdat ik niet de enige met transport problemen was, was de les een half uurtje uitgesteld. Maurice was er ook weer. De nieuwe papa 🙂 Toen we compleet waren, heeft Sander uit naam van ons de kleertjes gegeven. Ik had de slofjes van mijn moeder nog als toegift 🙂 Dat had hij niet aan zien komen. Uitermate verrast en ietwat in verlegenheid gebracht pakte hij alles uit. Gelukkig kon hij toen weer snel aan de les beginnen 🙂 Tegen de middag kregen we dan het nieuws binnen van de aanslag in Utrecht. Dat was dichtbij genoeg om rekening mee te moeten houden. Zolang we veilig binnen zaten, hadden we er verder geen last van. In de middag kwam “de klant” weer voor de demo met de voortgang. Wij met onze activititen hadden niet veel fatsoenlijks te showen. We moesten een en ander iets anders op gaan zetten om een betere opslag te maken. Daardoor liepen we iets achter. Ik mocht het “slecht nieuws gesprek” gaan voeren. De klant, Hans, probeerde met een beetje uit mijn tent te lokken en in de stress te krijgen, maar dat kon ik gelukkig goed pareren 🙂 Later kreeg ik dat ook teru als feedback, dat hij zelf min of meer pissig werd, omdat ik me niet van de wijs loet brengen. Na dat en het bespreken van de planning na de fast-track, was het al weer tijd om op huis aan te gaan. Even op internet kijken hoe de stand van zaken was. Banen van de snelweg waren afgesloten, overal waren ANPR camera’s opgesteld, want de verdachte van de aanslag was nog steeds niet gevonden. Onderweg bleek het allemaal mee te vallen. Ten minste op mijn route. Wel hier en daar politie auto’s in de middenberm, maar geen vertragingen. Snel even langs de apotheek om mijn migraine pillen op te halen. Die had ik eindelijk weer eens besteld. u maar hopen dat ik ze lang niet nodig heb. Door naar mams en daar met Colin patatjes gegeten. Na het eten, Colin weer naar Monique gebracht en via twee Pokémon raids naar huis. Nu lekker op de bank niets doen en straks lekker slapen. Truste.

About Peter Hofman 2094 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.