De Koperen Hoogte

Zaterdag, 23 maart 2019. Vandaag weer eens een stukje dichter naar Westerbork gelopen. Klinkt raar, als je gewoon direct er naar toe kan, maar we doen het via het Westerborkpad. De etappe ging van Zwolle naar De Lichtmis. Aangezien we hier in een redelijk extreem deel van de bible-belt zitten en er in dit stuk geen trein stations zijn, zijn we afhankelijk van bussen, die hier op zondag niet rijden. Het is dus een beetje passen en meten in de planning. We hebben de auto bij De Lichtmis gezet en zijn met de bus terug gereisd  naar Zwolle. Vanaf het station daar, hebben we de wandeling weer opgepakt. Het eerste stuk ging door het oude stadscentrum van Zwolle, waar we nog even lekker geluncht hebben. Het weer was een beetje onbetrouwbaar. Het was droog, maar dicht bewolkt. We liepen aldoor wel een beetje met de vrees dat het, uiteraard midden in het weiland, zou gaan regenen. Gelukkig viel het allemaal mee en op een wat saai tweede deel na, was het weer een lekkere dag. Onderweg nog een cache meegepikt. “vegtlusterbos 4” werd door Annet snel gevonden. Door het weidse, platte landschap, liepen we al een hele tijd met het einddoel aan de horizon. Hotel restaurant de Koperen Hoogte. Een oude watertoren die is omgebouwd tot hotel/restaurant. Toen we daar dan eindelijk weer aangekomen waren, hebben we ons maar beloond met een drankje en een stukje taart in het restaurant. Dat bevond zich boven in de toren, waar die breder werd. Het bijzondere is, dat de vloer beweegt. De tafeltjes draaien in twee uur en vijftien minuten een rondje om de toren. De glazen buitenwand en het meubilair tegen de kern, blijven stationair. Zo zie je dus buiten het meertje en binnen de doorgang waar je binnen kwam. Even later kijk je op de snelweg en tegen de koffie machine aan 🙂 Toen was het weer tijd om terug te gaan naar het westen. Lekker past gegeten en verder de avond op de bank doorbrengen.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1919 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.