NN Marathon Rotterdam

Zondag, 7 april 2019. Vroeg op voor de zondag. Snel alles klaar maken en naar de bushalte gelopen. Met de 195 naar Schiphol en daar de IC-direct gepakt naar Rotterdam. Op het station werden we nog aangesproken door een Californische dame die ook naar de marathon ging kijken. Die konden we dus gewoon op sleeptouw nemen. Lekker in twintig minuten over het HSL traject naar Rotterdam-centraal geracet. Ten minste… Tot we in een tunnel redelijk abrupt tot stilstand kwamen. Er kwam ook een naar brandluchtje de cabine in. Ik herkende het als de lucht van verbrandde remvoering, dus het zou wel van de noodstop komen en niet van een fikkie. Er moest iets gerest worden in de motorwagen was het bericht en inderdaad, kwamen we al snel weer op gang. In Rotterdam nog samen richting de start gelopen, maar daar scheidden onze wegen. We kwamen nog diverse vrienden tegen die dan wel gingen rennen, dan wel gingen aanmoedigen. Bij de start stond iedereen al in de startvakken en was er weinig te zien van Luke. Op de Erasmus-brug visten we ook net achter het net. Op de tracker zagen we dat hij ons net voorbij was. Luke had aangegeven dat het handig zou zijn als we rond de eenentwintig kilometer zouden staan, voor als hij door zijn water heen zou zijn. Met de metro richting Slinge en daar vandaan naar de het halve marathon punt gelopen. Vanaf dat hij, volgens de tracker de hoek om kwam, met de camera in de aanslag gestaan. Annet stond klaar met een flesje water. Toen het wel erg lang duurde, even snel een blik op de tracker en hij zou ons al lang gepasseerd zijn. Balen. Dan maar richting de finish. Eerst weer terug naar het metro station. We bleken niet de enigen 🙁 Gelukkig konden we hier wel zo in de metro stappen. Dat was op het volgende station wel anders! Daar koen niet eens iedereen instappen. En dat ging een aantal stations zo door. Bij het stadhuis waren we weer bijna de enigen in de metro. Daar uitgestapt en naar de finish gelopen. Langzaam ons richting het hek laten drijven in de menigte tot we vooraan stonden. En toen maar wachten. En deze keer zagen we hem wel aankomen. Hebben we hem toch nog gezien en op het belangrijkste stuk: de finish! Nadat we de rest ook allemaal bij elkaar hadden gevonden, zijn we weer op de trien gestapt. We hadden het goed uitgekiend, want we konden zo in de trein stappen. Op Schiphol, sloot de bus ook goed aan en al snel zaten we afgepeigerd op de bank.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1914 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.