Dat was het dan :(

De wekker ging weer. Ik kon blijven liggen, want Colin had de ochtend vrij en ik ging wel aan het werk in mijn “kantoortje”. Aan de Paalbergweg hoef ik alleen nog maar alles los te koppelen en klaar te zetten voor de verhuizing. Annet moest wel in de actie, want die moest wel gewoon op haar werk verschijnen. Met sudo kwam ik geen steek verder, dus daar heb ik maar weer hulp bij ingeroepen. Na de lunch, Colin naar het Kaj Munk College gebracht en doorgereden naar de Paalbergweg. Misschien wel de laatste keer 🙁 In de haast was ik mijn pasje vergeten, dus moest ik op een bezoekerspas naar binnen. Dat was dan wel weer lastig, want dat beperkte mijn toegang tot de technische ruimtes. Misschien nog maar een nadere keer op zoek naar een netwerk kabeltje. En toen kwam dan toch het moment. We moesten ook de “Jeroen Meeter-bar” nog leegdrinken, dus heb ik de laatste spullen ingepakt. Alles losgekoppeld, gestickerd en klaar gezet voor de verhuizing. Dan staat een jaar of twintig werkplek opeens bij elkaar geschoven, klaar om verhuisd te worden 🙁 Afgeserveerd naar de KPN-tempel in Houten. Beneden in de bar hebben we ons klem gezopen aan de Cola en wat er nog meer aan drank in de koelkast lag. Er was nog voor een flinke hoeveelheid aan hapjes geregeld, dus vol van kaas, worst, borrelnootjes en Cola, werd het tijd om te vertrekken. Na mijn vakantie mag ik mijn nieuwe plekje in Houten in gebruik gaan nemen. Op de terugweg Colin bij de bushalte opgepikt en via mijn huis voor zijn laptop naar mams gereden. Daar bleek internet het weer eens niet te doen. De router was kennelijk weer zijn gegevens kwijt en ik kreeg hem deze keer ook niet meer werkend. Ik wilde al langer bellen naar XS4ALL hierover en ook over soortgelijke problemen met het televisie kastje, maar als het dan weer werkt, “komt het wel”. Niet dus… Terwijl ik in de wacht hing, vond ik nog een netwerk kabel, waarmee ik de router wel weer enigszins kon benaderen en nadat ik in ieder geval bekabeld het internet weer op kon én de televisie weer beeld gaf, kreeg ik de helpdesk aan de tefelefoon. Uitgelegd wat het probleem was en na opgave van postcode en huisnummer, reageerde de man alsof hij door iets heel engs gestoken was… “Ohh, heeft u die router nog?!?!?! We sturen direct een nieuwe!” De ervaren problemen, bleken kenmerkend te zijn voor dit type en kennelijk waren ze nog niet allemaal vervangen… Het probleem met het televisie kastje zou met de router te maken kunnen hebben, maar als we ook Netflix wilden gebruiken, moest er ook een nieuw kastje komen. “Nudge, nudge, wink, wink, say no more, say no more!“… Dus aangegeven dat Netflix op de televisie wel erg prettig zou zijn voor zoonlief, werd er ook een nieuw kastje meegestuurd. “And Now We Wait”. Na het eten weer naar huis om daar de inhoud van mijn kofferbak veilig te stellen. Daar was in de afgelopen tijd flink wat privé spul van mijn werk in beland en ook spullen waarvan het veiliger was om ze zelf te verhuizen i.v.m. diefstal en de boeken die niet mee kunnen, maar waarvan het zonde is ze weg te gooien. Beetje kapitaalvernietiging.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1914 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.