Naar Apeldoorn

Als een soort vliegende keep, kan ik vandaag weer naar Apeldoorn voor de cursus “Actionweb Dispatch Engine”. Ik begin me een mobiele medewerker voelen. Zonder al te veel getreuzel dus in de actie gekomen om op tijd te zijn voor de intercity die direct naar Apeldoorn gaat. Dat scheelt overstappen en eventuele problemen daar bij. Toen ik langs de “moskee” liep riep iemand nog dat hij me uit de gym aan het gooien was. Het duurde toch een fractie van een seconde seconde voor ik het doorhad maar kon het pareren met dat ik dan ren mi ste mijn muntjes binnen kreeg. Even later kwam de man nog langs rijden of hij me ergens af moest zetten. Toen ik goed keek, bleek het Chris uit mijn flat te zijn 🙂 Die heeft me even het laatste stukje naar de bushalte gebracht. Dat scheelde weer lopen. Met de bus naar Schiphol en daar met de trein naar Apeldoorn ging verder soepel. Op weg naar de bus, werd ik door Leon ingehaald en hebben we samen het laatste stukje gedaan. Hij kwam ik voor de cursus, maar dan uit het verre zuiden. Na een bak koffie en wat email weg werken werd het tijd voor de cursus. Het systeem ziet er net zo uit als het oude, maar biedt wel met flexibiliteit. Misschien wordt dit wel iets waar mee te werken valt. In de pauze even naar de Dekamarkt gelopen waar ze gewoon belegde broodjes verkopen. Dat was een goede tip van Jos. Knagend op een pistoletje gezond en een pistoletje filet americain, weer terug gewandeld naar de cursus. Tijdens de oefeningen ben ik er nog even met Leon tussenuit gegaan om collega Eef uit te zwaaien. Die heeft de leeftijd bereikt waarop hij het pand kan verlaten om leuke dingen te gaan doen. In de middag nog wat laatste theorie gedaan en daar mee geoefend en toen kon ik helaas nog niet weg. Ik had nog een bila met mijn chapter-coach. We hadden niet echt veel te bespreken, dus kon ik toch nog redelijk bijtijds (ahum 🙁 ) inpakken en wegwezen. Leon bleef overnachten, want die was wel van plan morgen bij de sprint-start aanwezig te zijn. Ik had al aangegeven dat dat voor mij geen haalbare kaart was op de woensdag. En deze keer heb ik me maar eens een keer niet in allerlei bochten gewrongen om het toch maar weer voor elkaar te krijgen. Het is een keer genoeg. Met de bus weer naar het station en geacht op de IC die direct naar Schiphol gaat. Die ging halverwege de route ook nog een keer in zijn ankers, om met een slakkengangetje verder te kruipen. De conductrice liep door de wagons heen en draaide iedere noodrem aan met een speciale sleutel. Ondertussen kwam de trein wel weer p snelheid, maar ergens zat iets niet goed denk ik. Zonder verdere incidenten kwamen we dan toch op Schiphol aan. Het was inmiddels wel half zeven geworden 🙁 dus snel op zoek naar iets te eten. Vervolgens de bus weer gepakt naar het dorp en nu lekker op de bank bij zitten komen. Morgen weer naar Houten…

About Peter Hofman 2106 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.