Rare dag

De wekker ging vroeg, want er moesten naar Lieren onder Apeldoorn. Emiel had voor ons een golf clinic georganiseerd bij golfbaan de Scherpenbergh. Dat was een leuk vooruitzicht. Wat de dag wat minder maakte was dat het de sterfdag van mij vader was. Op zich kon ik die ieder haar tegen, maar deze is speciaal… Ik ben inmiddels net zo oud als hij was en dat voelt raar. Ik ga hem inhalen. Het is een test gevoel om te beseffen dat je dus gewoon door kunt gaan nu. Dat ga ik niet doen  zo erg is het niet  maar het nare gevoel is er wel. Volgende week komt nog zo’n dag… Dan ben ik dus precies zo oud als hij geworden is… Maar goed. Op weg naar Lieren. Verzameld hij de golfbaan met een kop koffie en cake. Toen naar de pro die ons de finesses zou bijbrengen. Adriaan was een fijne instructeur die ons eerst wat golf geschiedenis bijbracht waarna we gingen putten. Eerst oefenen en toen in groepjes van twee voor het echie. In één keer was drie punten, in twee keer twee, in drie keer een en meer was pech. Je schreef de score kaart van je maat zodat je niet jezelf rijk kon schrijven. Na het putten, gingen we chippen. De bal met een lobje op de green wippen. Ook dat gingen er eerst oefenen om vervolgens weer punten te verdienenen. Het vervelende was dat het oefenen prima ging, maar het scoren ruk. Zal de spanning wel geweest zijn. Na het redelijk gecontroleerde putten en chippen, kwam het mepwerk… De afstanden. Geheel onverwachts, ging dat meppen buitengewoon goed! Af en toe een afzwaaier, maar over het algemeen strakke, verre ballen! De instructies waren dan ook perfect geweest. Jip-en-Jannekke instricties on de club goed vast te houden en vooral de nadruk op snelheid in plaats van kracht. En “slepen” met de club in plaats van “duwen”. Na een ochtendje tikken, kregen we nog een uitgebreide lunch tijdens welke Emiel de prijzen uit ging reiken. Tot mijn verbazing, had ik de over-all prijs te pakken 🙂 Dat kwam door mijn resultaten op de lange afstand 🙂 De ene na de andere mepte ik over de honderd meter heen 🙂 Met een echte golfbal en een setje oefenballen voor in de tuin in de pocket zijn we uiteindelijk weer richting het westen gereden. In Hillegom lekker de restjes opgegeten en nu lekker op de bank bij gaan komen. Golfen is toch vermoeiender dan gedacht. Zeker als je aan een stuk achter elkaar tegen ballen staat te meppen. ¡Hasta morgen!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1976 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.