Dagje treinen…

Al voor de wekker wakker 🙁 Na veel gedraaid dan maar vast mijn bed uit en in de actie gegaan. Het is weer een Apeldoorn dag, dus ik kan mijn tijd goed gebruiken. Lekker op tijd bij de bushalte aangekomen. Die rijd zijn normale route weer, dus was hij iets eerder dan de afgelopen weken. Dat verklaarde het rare gevoel dat ik qua tijd had. Op Schiphol rustig de aansluiting naar Apeldoorn kunnen pakken en de bus sloot ook lekker aan. Vandaag leek weer een goede OV-dag te worden! Op kantoor was het een beetje chaos. Niet iedereen was er of kon komen en dan nog twee bijeenkomsten met onze nieuwe bobo-bobo en natuurlijk de sprint start. Het werd een beetje een rommeltje, maar we hebben de nieuwe organisatie weer gepresenteerd gekregen. Wij gaan samen met DCLOUD! De plannen zien er weer goed uit, dus we gaan met optimisme de toekomst in… We hebben deze bijeenkomsten al vaker gehad. Om de paar jaar gooien ze het roer weer om. Stel je voor dat je je op je gemak gaat voelen! Deze nieuwe bobo-bobo leek echter last te hebben van realiteitszin! Iets met managers die geen verstand van technische zaken hoefde te hebben, maar dan ook de teams zelf verantwoordelijk laten zijn voor waar ze verstand van hebben. Dat en meer realistisch klinkende uitspraken maakten het wel een beetje verrassend. Wie weet hebben we nu een keer een goede! Na de pauze dan toch de sprint start, want iedereen was binnen. Die sprintten we er snel doorheen, want we hadden nog als team een bijeenkomst met de bobo-bobo. Aangezien we een flink team zijn, heeft hij maar een rondje voorstellen gedaan waarbij je alleen aangaf wie je was, wat je deed, wat je van het verhaal vond en waar je zorgen lagen. Daar vulden  we met gemak het gereserveerde uur mee en met een blok vol noties kon hij ons weer laten gaan. “And Now We Wait”. Nog een kop chocomel en de spullen weer ingepakt om richting bus te gaan. Inmiddels was code geel afgekondigd vanwege mogelijk onweer en bliksem en ander noodweer. De NS had direct een aangepaste dienstregeling ingestedl, waarbij diverse treinen preventief niet meer reden. Het verhaar was dat ze hiermee de druk op het traject konden verminderen waardoor eventuele problemen minder impact zouden hebben… Gelukkig kwam mijn IC gewoon op tijd en zat niet tot aan de nok vol! Ik had in ieder geval een zitplaats en anderhalf uur later stapte ik zonder verdere problemen op Schiphol uit. Even iets gegeten in een van de vele eettentjes en daarna met de bus naar huis. Ik was inmiddels helemaal af, op, gesloopt, moe. Alles uit mijn handen laten vallen en lekker onder de douche gestapt. Daarna in mijn badjas op de bank geploft. Lekker knutselen aan het nieuwe project van de development opleiding. Deze keer maken we een bootverhuur systeem in python. Ook eindelijk dan maar eens ingeschreven voor de proefles Krav Maga die ik al jaren wil volgen. Nu moet ik alleen nog even sportschoenen regelen. Nu is verder het wachten op Annet om vanavond compleet te maken. ¡Hasta Mañana!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1916 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.