Robot @ Vis-a-Vis

Vanmorgen eerst een beetje uitgeslapen en toen het autostoeltje voor Malin even schoongemaakt. Het dekte ging in de wasmachine en de rest heb ik even met een natte lap afgenomen. Wat later kwamen Sam an Lisanne, Malin brengen die een nachtje bleef slapen. Alleen zouden we naar Almere gaan voor de voorstelling “Robot” van Vis à Vis. Om dat te overbruggen werde de overburen ingeschakeld. Dat zijn vrienden van S&L en hebben zelf ook een kleintje. Die zouden Malin de avond wel door helpen. Colin, Annet en ik gingen na het eten richting het Almeerder strand waar Vis à Vis nog zit. Er gaan geruchten dat ze daar moeten wijken voor dure woningbouw, maar daar schijnt het laatste woord nog niet over gezegd te zijn. We waren lekker bijtijds dus konden we nog even zitten om iets te drinken. Daar realiseerde ik me dat we zaten op de plek waar de vorige keer “Antarctica” zich afspeelde 🙂 De aanvallende pinguïns zaten nog steeds in de buizen van de luchtverversing! Nadat we een plekje op de tribune gevonden hadden begon het stuk als snel. De nabije toekomst was aangebroken en de wereld was behept met kunstmatige intelligentie en “hulprobots”. Het verhaal ging over een ouder stel dat zich aan die vernieuwingen had onttrokken, maar min of meer gedwongen werd hieraan mee te doen of opgenomen te worden in een verzorgings-eenheid. Op slinkse wijze weten ze zich steeds buiten schot te houden, tot ze bij toeval de beschikking krijgen over de robot van een overleden pooier-achtig figuur. Dan keert de rust een beetje terug, maar worden ze geconfronteerd met de uitbreidings-drang van de maatschappij waardoor hun oude garage moet wijken. Aan het einde ontsnappen ze met hun robot in een in elkaar geknutselde vliegende auto! Applaus! Colin heeft genoten en vind dit wel een verjaardags-traditie die voortgezet mag worden! Toen we weer terug waren, was het logeer adres van Malin in donkere duisternis gehuld, dus hebben we haar daar maar gelaten (wat overigens ook van te voren wel zo afgesproken was) en zijn we ons bed in gedoken.

About Peter Hofman 2005 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.