Bliksems

Annet was gisteren na het roeien nog naar me toe gekomen. Vanmorgen kwam ik als eerst in actie, om weer bijtijds op pad te gaan naar het midden van het land. Annet kon het iets rustiger aan doen. Ongeveer tien over zeven reed ik weg en het eerste deel ging soepeltjes. In de buurt van Utrecht bleek ik eigenlijk al te laat te zijn. De file begon al in de bocht na de tunnel. Echt… Voor iedere vijf minuten dat je later weg gaat, krijg je tien minuten extra reistijd door de exponentieel toenemende drukte. Goede rijbaan keuzes en een beetje geluk zorgde toch voor een redelijk soepele doorgang. Langzaam begin ik uit te vogelen op welke stukken de drukte welke kant op gaat. Dus een beetje slim van baan wisselen, kan een boel schelen. Kromme Schaft… FreeIpa… We gaan verder. Stap voor stap wat dingen gereset en opgeschoond en een nieuwe inlogpoging… Met success! Hoe dan? Wat was er anders dan vorige week? Sander bleek niet stiekum iets gedaan te hebben, dus het restten van de failed count en het (onnodig) unlocken van het account lijken initieel noodzakelijk te zijn. In ieder geval kan ik nu op de vier DBA machines inloggen en kan ik dat met de DBA accounts ook. De gegevens doorgegeven aan de dba-ers met het verzoek te kijken hoe ver ze kwamen. “And Now We Wait”. Tijdens het ochtengebed kon ik dus eindelijk weer eens iets positiefs melden om direct de volgende stappen te kunnen nemen. Kijken of de machines het in hun “uitwijk modus” ook doen. Ik geval van een calamiteit kunnen de machines op de schaduw locatie ook gestart worden. Dat zijn natuurlijk wel andere machines die de gedeelde storage kunnen koppelen, maar in principe zijn ze identiek. We gaan het zien. De aanvraag van mijn speciale “development laptop” is inmiddels echt goedgekeurd en de bestelling heeft plaats gevonden! De uber-bobo heeft het goed gevonden en nu wil de service desk hem wel gaan leveren. Aan het einde van de dag weer terug naar huis. Niet naar Only Friends, want vanwege een tekort aan begeleiders, is vandaag afgelast. Een belangrijk deel is met vakantie en er is te weinig over om de boel veilig te kunnen laten duiken. Wel een broodje döner gegeten en toen lekker naar huis. Even een tas met oud papier weggebracht. Morgen de andere maar. Meteen lekker een rondje gelopen. Weer thuis een een beetje aangerommeld. De grote regelbare voeding aangesloten aan het zonne-laad-systeem van het SDL weerstation. Een keer zorgen dat de accu’s 100% geladen zijn en dan kijken of ze overdag voldoende bijladen voor de volgende nacht. Nu loopt het systeem een beetje achter. De accu’s zakken in de nacht onder de grenswaarde waarbij de Raspberry Pi zich uitschakeld. Gedurende de dag laad de boel weer voldoende om op te starten, maar dat hangt meestal tegen de 60% Als ik nu een keer met 100% kan beginnen, lukt het misschien om de nacht door te komen. Anders moet ik er misschien nog een set panelen aan koppelen. Maar dan begint het wel een beetje op het ISS te lijken 🙂 Colin kwam. Die hoeft morgen pas weer laat naar school. De proefwerkweek is weer begonnen, dus van het normale rooster is weer weinig over. Tot morgen!

Peter Hofman
About Peter Hofman 1845 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.