Tuintje

Vanmorgen iets minder brak wakker geworden. Relaxed nog twee keer gesnoozed en toen in actie gekomen.  Na het ochtendritueel in de auto gesprongen en op weg gegaan. Het pasje van mijn werk lag inderdaad nog op mijn bijrijdersstoel. Wat minder was het open rechter raam?!?! Ingeslagen? Nee, geen glas… Alles lag ook nog in de auto… Ik kan me niet eens herinneren dat ik maandag met open raam heb gereden, maar in dat geval heeft het dus anderhalve dag open gestaan. Gelukkig is het droog geweest in de tussentijd! Op de A9 begon de ellende al… Het reed erg langzaam, wat veroorzaakt werd door een afgesloten rijbaan. Daar voorbij echter, reed het weer als een zonnetje. Zonder verder oponthoud, zelfs niet bij Utrecht, kwam ik op mijn werk aan. Verder met het bekende hangijzer. Op naar de volgende verrassing. In de loop van de dag kwam dan eindelijk het goede nieuws dat mijn nieuwe laptop er was! In Zoetermeer?!?!? Waarom?!?!? Maar goed, met in het achterhoofd “verbaas u niet, verwonder u slechts”, ga ik die morgen wel ophalen. Mijn gekneusde rib, dichtgeslibde sinussen, file richting Amsterdam en de, net geheel onbelangrijk, mijn waakdienst deden me besluiten om Only Friends wederom over te slaan 🙁 Sinds de verhuizing wordt het steeds lastiger om me hiervoor in te zetten 🙁 Ik moet nog steeds een keer het gesprek aan met Hub over het “vrijwilligersverlof” dat schijnt te bestaan. Dus was ik vroeg thuis. Ik was niet eens via de döner gegaan, zo beroerd voelde ik me. In de vriezer lag nog een bakje met rijst en groente, wat ik in de magnetron heb opgepiept. Niet veel later kwam Annet al. Ik was even vergeten dat ze al vroeg zou komen, anders hadden we samen kunnen eten. In de avond kwam Colin en was de club weer compleet. Omdat het nog laat licht was en we zin hadden, zijn Annet en ik nog een stukje gaan lopen. Ze had nog steeds de Corendon Boeing 747 niet gezien, dus zijn we daar even langs gelopen. Er staan nog hekken rondom het terrein, maar je kunt goed zien hoe hij er staat.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1969 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.