Klim naar het licht

Colin was inderdaad tot elf uur blijven D&D-en 🙂 en bleef vandaag liever in zijn bed 🙂 In de middag samen met Annet naar Haarlem om de Bavo te beklimmen. Er was een speciaal evenement: “Klim naar het licht“. Er was een hele route door de kerk uitgezet waarbij je via de plekken kwam waar je normaal gesproken niet vaak zou komen. We waren lekker vroeg, dus eerst nog even een kopje koffie gedronken. Toen nog een klein rondje door de kerk zelf. Ook nog even wat kaarsjes gebrand. Ik heb er ook een uit naam van Colin gedaan. Die was er ooit mee begonnen als we een kerk bezochten, dus dat zet ik maar voort. Toen was het tijd voor de klim. Via vage wenteltrapjes naar de omloop onder aan de koepel en daar weer een deurtje door waardoor je boven het plafond van de kerk, onder het eigenlijke dak uitkwam. Via een deurtje kon je de “vrouwetoren” in. In de hoeken van die torens waren nog mini wenteltrapjes, waarmee je ieder keer een etage hoger kon. Op een van de etages, stond je achter de klokken. Door een luikje kon je naar buiten kijken. Dat luikje bleek val onder de assen van de wijzers te zitten 🙂 Op het halve uur zou de grote wijzer voor het luikje zitten. Ook stond op die etage het eigenlijke uurwerk. Via een nogal knullig uitziende constructie van tandwielen en assen werden de vier klokken om de toren gestuurd. Op een andere etage hingen de klokken die de uren over de stad galmden. Uiteindelijk kwam je dan boven op de toren uit. Dat was wel even spannend, want ik ben niet zo heel erg dol op hoogtes. Gelukkig was er een stevige constructie neergezet om rond te kunnen lopen. De volgende uitdaging was de brug die ze tussen de twee torens hadden gemaakt. Dat viel ook wel mee en je kon mooi rondkijken over de omgeving. Voorbij Haarlem, waren richting het westen, de duinen en de zee te zien. Zandvoort stak zijn flats boven de duinen uit en ook de radar op het circuit was te zien. Verder naar rechts, TaTa steel, en zelfs de afvalverbranding in Alkmaar. Verder draaiend was de haven van Amsterdam nog herkenbaar. In de verte zag je ook nog vliegtuigen landen, die dat tussen de huizen leken te doen 🙂 Beide verkeerstorens van Schiphol waren ook goed te zien. Verder zag de hele omgeving er best wel groen uit, maar was er niet veel meer te herkennen. We hebben nog gekeken of we Hillegom zagen, maar ik denk dat dat door Hoofddorp werd afgeschermd. Toen was het weer tijd om de afdaling aan te gaan. Via de “mannentoren” waar we inmiddels opstonden daalden we dezelfde krappe wenteltrapjes weer af. Ook hier kwamen we een etage met klokken tegen die iets kleiner waren. Eenmaal weer beneden hebben we het pand weer verlaten en zijn we naar de verjaardag van René gegaan. ‘s Avonds lekker van de plaat gegeten, waarbij iedereen toch wel snel voldaan was en we dus ook nu weer te veel in huis hadden. Het beslag voor de pannenkoekjes hebben we maar voor het toetje bewaard. Na het eten ben ik vast met Colin naar huis gegaan. Hij is morgen vrij en het zou een beetje sneu zijn als hij vroeg zijn bed uit moest alleen maar om thuis afgezet te worden. Voor mij was het ook een klein voordeeltje, omdat het reistijd scheet naar mijn werk en gelukkig kwam Annet ook nog achter ons aan toen ze haar auto weer terug had. Voor haar was morgen een dagje Amsterdam, dus bleek het voor iedereen wel een voordeeltje te hebben om bij mij te slapen.

About Peter Hofman 2140 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.