Casa-Museu Salvador Dalí

Vandaag moesten we echt op tijd weg. Nog even plassen, nog even poepen, nog even tanden poetsen… Gelukkig hadden we marge… Die bleek echter al snel te vervagen door mede “touristen” die op de weg meer aan het rondkijken waren dan aan het doorrijden… Ook de weg richting de kust bleek een grote langzaam rijdende file 🙁 Het museum werkt met tijd slots, dus we moesten om tien over twaalf onze kaartjes halen. Voor de deur van het museum, Colin en Annet uit laten stappen om de kaartjes vast te halen. Ik ben ondertussen een parkeerplaats gaan zoeken. Dat viel mee en ik kon over het strand terug lopen. Alles bij elkaar geen probleem dus en we moesten gewoon nog wachten tot we om tien over half één het Casa-Museu Salvador Dalí in mochten. Het eerste deel was het huis zelf, dat onder begeleiding ging. Er werd vertelt hoe alle ruimtes ontstaan waren uit vissershuisjes die steeds aangekocht werden en met elkaar verbonden. Het oorspronkelijke eerste huisje was slechts tweeëntwintig vierkante meter! Maar in de loop van de jaren breidde zich dat flink uit. Zelf een zwembad op de binnenplaats en dezelfde Dali-achtige dingen overal. Zijn atelier had een speciale constructie waarin hij zijn schilderijen kon maken. Hij kon ze optakelen om te zien hoe het er in een kerk vanaf de grond uit zou zien. Verder heel veel dingen die hij in zijn leven en werk gebruikt heeft. Sommige dingen kennen wij nog uit onze jeugd 🙂 Na de rondleiding, werden we losgelaten buiten het huis. Op de binnenplaats en de tuin en alle plekjes die hij op de een of andere manier nog deel had uit laten maken van het geheel. Het was de rit wel waard. Vervolgens nog een poging gedaan om in Cadaques rond te kijken. Na diverse foute afslagen en een speurtocht op een parkeerterrein, stonden we dan eindelijk. Van een terras werden we weggestuurd omdat we alleen iets wilden drinken en niets eten ?!?!? Toen de terugtocht maar weer aangevangen. Die ging iets voorspoediger op een onverwachte pingel na. “Refuel”… De auto had ook dorst gekregen. Daar had ik me nog helemaal niet mee bezig gehouden, maar gelukkig doemde er al snel een benzinepomp op. Terug op de camping ging Annet nog even naar het zwembad en Colin nog even wat aan zijn spellen doen. Ik nam de gelegenheid om de eerste was maar eens te draaien. Zelf had ik voldoende kleding mee om de vakantie wel door te komen, maar voor Colin was het toch wel handig om zijn kleding een beetje schoon te krijgen. Ik wil hem graag achterlaten met een volle kledingkast in plaats van met een volle was tas 🙂 De twee wasjes hangen inmiddels te drogen en Annet is even op pad voor het avondeten. De rest van de avond zien we wel.

Peter Hofman
About Peter Hofman 1944 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.