Oradour-sur-Glane

In Sarlat eerst lekker ontbeten en toen richting het noorden gereden. Stoppen bij Oradour-sur-Glane, een plaatsje dat in de tweede wereldoorlog door een kudde SS-ers is uitgemoord en verwoest. Naast het gewone stadje ligt nog het oude stadje dat bestaat uit compleet verwoestte huizen, gebouwen, spullen. Het enige dat nog overeind staat is wat niet kon branden. Het enige dat nog overeind staat zijnde stenen muren. Overal liggen nog de restanten van de oude auto’s en opvallend genoeg vind je in ieder huis nog wel een naaimachine??? Het lijkt in de loop van de jaren wel een beetje gecultiveerd te zijn, maar dat doet niets af aan de gehele verwoesting die je ziet. Aan de rand ligt nog een ondergronds herdenkings crypte en het naastgelegen kerkhof is gewoon on gebruik. Aan de rand van dat kerkhof vonden we nog een cache: [HV tour #107] Oradour sur Glane : remember. Ik moest er even voor van een muurtje spingen, want hij lag net buiten het kerkhof, maar dat lukte wel. Bij het verlaten van het verwoeste dorp, op weg naar het nieuwe, lag er bij het reguliere oorlogsmonument nog een cache: Oradour. Daar waren geen capriolen voor nodig en ook die was snel gelogd. Na wat gegeten te hebben zijn we weer in de uto gestapt om naar de eindebestemming van vandaag te rijden: Saumur. Daar had ik een hotel vlak langs de Loire gereserveerd. Dat je dan ook wel langs de doorgaande weg langs die zelfde rivier zit, had ik even niet bij nagedacht, maar dat viel alles bij elkaar mee. De auto konden we onderaan de weg, ook weer vlak langs de Loire, parkeren… Dat was wel een beetje uit zicht zeg maar… De kamer was best mooi en het uitzicht uiteraard prachtig. De spullen weer gedropt en op weg naar het centrum. Lekker op een minuut of tien lopen zaten we in het historische centrum. Toen we aan kwamen rijden was het een fantastische gezicht. Je dook vanaf de berg zo de vallei van de rivier in en had mooi zicht op de gebouwen. Een mooie kerk, een soort kerkelijk geheel met een kapel, seminarie een ker en zo voorts. Nog iet smet een hele mooie roestgekleurde koepel en nog veel meer. Als je door het stadje liep bleef daar jammer genoeg niet veel van over. Wel nog even naar boven geklommen voor het kasteel, dat weliswaar gesloten was, maar aan de buitenkant nog voldoende te zien gaf. Daarna weer afgezakt naar de rivier. Onderweg nog ergens de cache La maison des compagnons gelogd en toen richting voedsel. Iets eten werd een uitdaging. Veel sprak ons niet aan en wat ons aansprak was allemaal vol… Het besluit om dan maar een pizzeria te zoeken, faalde ook en we wilden het al opgeven. Ik stelde voor om nog één keer om de hoek te gaan kijken van de bar-brasserie waar we dan wel iets vonden. De bediening was wat traag maar we hebben daar uiteindelijk toch nog erg lekker gegeten. Morgen de laatste etappe naar huis.

About Peter Hofman 2094 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.