Boerenbedrog

De wekker ging weer onverbiddelijk. Opstaan. douchen, spullen inpakken en op weg maar weer. Onderweg naar Houten geen last van de stakende boeren. Die gingen allemaal de andere kant op, naar Den Haag. In het kader van mijn software development training even meegekeken bij de sprint start van het Tooling&Automation team, waar twee IAAS collega’s ook voor schijnen te werken… Na die sprint, was het drie uur geworden en bijna tijd voor de BHV kwartaalmeeting, die opeens bleek te zijn. De oude Paalbergweg groep zat nog niet in de mailing 🙂 Gelukkig ben ik op dinsdag ongekend flexibel, dus de bijeenkomst met pizza paste prima in de plannen die ik niet had 🙂 Eerst hadden de grapjassen een “meertje” in de kantine gemaakt met materiaal aan de overkant. Onze regisseur moest via de porto vragen wat er aan de hand was en wat we zagen. Het hout aan de “overkant” moest door de helft van ons bereikt worden door een flinke wandeling door het gebouw 🙂 De andere helft moest wachten. Toen de groep aan de andere kant was aangeland, kregen ze instructies om de houten onderdelen op een bepaalde manier in elkaar te zetten, zodat er een soort brug ontstond. Daar konden we dan over oversteken. We hadden natuurlijk net zo goed allemaal via de omweg kunnen gaan 🙂 De volgende oefening was een oproep betreffende een “besmetting” bij de receptie en het verzoek om die kant op te gaan. Daarmee stonden we opeens met drie man in de besmette zone… Oepsie 🙁 Kennelijk was de oproep om vooral NIET naar de receptie gegaan, maar die is kennelijk weggevallen door het te vroeg praten na het indrukken van de spreeksleutel… Ook een factor was de beperkte gebouwkennis van een aantal van ons. Ik realiseerde me niet dat de receptie ruimte open was toto de eerste etage. Zodra ik de hal inliep zag ik meteen dat ik fout zat. Maar dat is ook een leermomentje. We mochten nu ook echt iedereen tegenhouden 🙂 Niemand mocht die ruimte in en iedereen moest mokkend en klagend omlopen via de andere vleugels 🙂 We hebben vrienden gemaakt 🙂  🙂 Na die oefening kwam de pizza 🙂 Na de pizza nog een oversteek oefening met de gebouwde brug en daarna mochten we naar huis. De thuisreis was op dat moment wel te doen, hoewel er wel op heel veel plekken een snelheidsbeperking van zeventig was??? Waarom is niet duidelijk geworden. Thuis bedacht ik me opeens dat ik nog had moeten pinnen voor Lila morgen en de kapper mogelijk donderdag. Dus lekker in de stromende regen een flinke wandeling gemaakt naar de pin machine. Meteen weer een paar Pokemon eieren uitgebroed 🙂 Weer thuis lekker in mijn badjas op de bank geploft om Link nog een stukje verder door Koholint te helpen en zo meteen lekker naar bed.

About Peter Hofman 2139 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.