Theo 25 jaar in dienst

Vanmorgen ging de wekker. Mijn lichaam had een hekel aan me 🙂 De training gisterenavond had zijn sporen weer nagelaten 🙂 Maar daar wordt je hard van 🙂 Dus met moeite mijn bed uit gestrompeld richting de douche. Kleding maar gewoon uit de stapel nog op te ruimen was gehaald en lunch gemaakt. Verder op de automatische piloot naar mijn auto en richting Apeldoorn gestuurd. Auto? Apeldoorn? Yep. Vanavond gaan we uit eten vanwege het vijfentwintig jarig jubileum en om te voorkomen dat ik met het OV pas tegen een uur of half twaalf thuis zou zijn toch maar met de auto gegaan. Het blijft echter een rot rit 🙁 Alleen het laatste stuk vanaf Kootwijk gaat lekker door de bossen. Door deze volautomatische acties, was ik een beetje het besef van tijd kwijt en kwam dan ook tot mijn stomme verbazing als eerste op de afdeling. Na de “verrassende” bij-praat sessie van het management over de voorgenomen outsourcing van ons specials-team… Want wat in de vorige sessie nog heel optioneel en vrijblijvend leek, kreeg nu al een wat definitiever karakter. Ik voorspel dat er iedere volgende bij-praat sessie een nieuw konijn uit de hoge hoed gaat komen. Mocht ik nog getwijfeld hebben over mijn toekomst… Nu niet meer… Misschien wacht ik het andere gesprek niet eens af… Na de pauze dan de sprint starten en daarna nog even met het team samen door de sheet over outsourcing heen gekeken die we inmiddels ontvangen hadden. We konden al snel concluderen dat “het bedrijf” kon redeneren richting “mogelijk”, maar dat wij konden redeneren naar “niet mogelijk”. We gaan het meemaken. Aansluitend nog even de tijd vol maken tot vijf uur, voor we richting het restaurant konden gaan. Om de parkeerkosten te drukken, liet ik mijn auto maar bij het KPN pand aan de Fausta\straat staan. Ik ben meegereden met Theo en zou de bus wel terug pakken. Altijd goedkoper dan parkeren in de stad. Bij ‘t zusje hadden we twee tafels en kon je iedere keer twee hapjes kiezen uit een menu van vele. Er was voldoende keuze, dus we zagen kans om zes rondes weg te werken 🙂 Vooral de beef-puntjes waren erg lekker en daar heb ik dan ook twee porties van op 🙂 Theo kreeg nog de versierselen die tegenwoordig weer gelden, dus een mooie KPN pin en een horloge rijker, hebben we van het diner genoten. Vanuit het team uiteraard de inmiddels bekende fles AIX rose 🙂 Na het toetje werd het voor mij tijd om de bus richting mijn auto te gaan nemen, maar ik kreeg al twee aanbeidingen om me gewoon even af te zetten, dus kon ik nog even blijven voor de koffie. De terugrit ging op de automatische piloot en zonder veel problemen kwam ik weer thuis. Nog heel even tikken en zo naar mijn mandje. Truste!

About Peter Hofman 2142 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.