Madeira, dag 1

De wekker ging vroeg. Niet dat ik hem nodig had, want ik heb alleen maar liggen draaien 🙁 Snel uit bed en alles gedaan zodat we weg konden. Joep bedacht ons naar Schiphol en omdat we al waren ingecheckt, konden we direct de koffers wegbrengen. De rij naar de beveiliging was wat langer en dat duurde dna ook even. Uiteraard had ik weer wat. Mijn tas bevatte wel heel gevaarlijke dingen, namelijk batterijen! Waar die voor waren? Nou voor die GPSr. Navraag gedaan bij de supervisor en weer over die dingen. Was een powerbank niet handiger? Als dat zou werken wel, maar die past niet in die GPSr. Of ik die nog voor andere dingen gebruikte? Ja voor dat lampje… Het leek wel of de goede man nog nooit penlite baterijen gezien had. Na veel gedoe, mocht ik dan eindelijk door. We konden ondertussen zo door naar de gate. Niet veel later konden we aan boord en toen we lekker zaten, kregen we te horen dat er nog wat bagage kwam en dat we ons slot zouden missen en waarschijnlijk twintig minuten vertraagd zouden zijn 🙁 De term Transvertragia kwam meteen weer in me op. De vlucht verliep verder goed en zonder de voorspelde landing perikelen hadden we de saaiste landing ooit. Wel spectaculair op het viaduct, dat dan weer wel.. Maar we zouden geen YouTube hit worden in het genre “dangerous madeira cross wind lamdings”. Met de koffers snel op zoek naar William, onze host. Die gaf ons deenvelop met hotels en wees ons de weg naar de auto verhuurder. Die goede man verzamelde ons en liet ons met een busje naar het verhuurbedrijf rijden. Daar kregen we onze “auto”, een Fiat Panda 🙂 We hadden ook al door dat hellingen van vijftien procent hier meer tegel dan uitzondering waren, dus meteen maar aangewend de panda flink de sporen te geven! TomTom uit de tas gepakt en geïnstalleerd en op naar ons eerste hotel. Dat was er een uit het reisboekje. Oud herenhuis omgebouwd naar hotel. Voorlopig leek het prima. Omdat we al vroeg gesetteld waren, zijn we maar meteen naar de vulkaan grotten gegaan. Er zijn hier vijf oude vulkanische tunnels die te bezichtigen zijn. Je loopt door de tunnels die door het magma zijn uitgesmolten zijn. Toen de temperatuur daalde en de magma vaster werd bleven een soort ovale tunnels over neteen bodem die er uit zag als modder, maar in werkelijkheid hard vulkanisch gesteente is. Aanuitend nog het vulkanisch museum met grappige filmpjes en een simulatie van een vulkaanuitbarsting. In de buurt nog even een cache opgepikt : Apollonias barbujana. Dat was de eerste Portugese, dus dat land staat nu ook gekleurd op de kaart 🙂 Door gereden naar het centrum van Sao Vicente en lekker iets gegeten. Inmiddels was ik weer ingehaald door mijn geest. Het begon te regenen. Het was wel een heel mooi gezicht om de wolken zo om de bergen heen te zien zakken, maar een lekker zonnetje had ook niet vekeeerd geweest. Nog een fles water bij een supermarktje gehaald en weer naar het hotel. Even leker gehangen en toen naar de pizzeria van noord Madeira! En dat was waarschijnlijk niet gelogen, hoewel we er dus nog geen een kenden. We konden zien hoe ze helemaal gemaakt werden. Verder was het een nogal weinig zeggende tent, maar de pizza’s waren heerlijk! Na de koffie weer terug naar het hotel en een leuk uitje voor maandag geregeld 🙂 Maar daarover later meer 🙂

About Peter Hofman 2094 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.