Madeira, dag 3

Vanmorgen het programma iets aangepast. We wilden graag zo’n levada wandelen en de 25 bronnen was aanbevolen als goed te doen door onze harry van de sunweb. Hij lag wel buiten te paden die we zouden begaan, maar daar hebben we een eigen auto voor. De route zou ons meteen langs de mooiste autoweg op Madeira voeren, dus na een heerlijk ontbijt weer op pad. Het blijft aan alle kanten een heel mooi eiland! Helaas bleek de mooiste weg van Madeira afgesloten 🙁 Onderweg kwamen we ook hier en daar gevallen bomen en rotsblokken tegen. Dus maar een alternatieve route uit de TomTom getoverd. We namen nog ergens een verkeerde afslag (ook nooit naar een vrouw luisteren 😉 ) waardoor we terecht kwamen op de echte braamstruikse binnenpaden! Boven op de berg konden we dan parkeren… Daar bleek het koud en nat te zijn. We zaten eigenlijk gewoon in de wolken. Toch besloten het pad af te dalen om te zien wat er te wandelen viel. Het was een saai uurtje afdalen tot het eigenlijke begin van de levada wandeling. Het was nat en koud 🙁 Maar we waren nu zo ver gekomen en hebben besloten dan maar de korte wandeling naar do Risco te nemen. Als verzopen katten aangekomen bij een wel heel erg mooie waterval! Op de terugweg toch nog maar even gekeken of we “Risco” konden loggen. Dat lukte in een kort droog momentje. Terug bij het startpunt van de wandelingen een beetje getreuzeld over de route naar boven. We hadden geen idee wanneer het busje zou rijden, maar we moesten ook op tijd weer verder. Toen toch maar begonnen te lopen. Al heel snel hoorde we echter de motor van het busje en zijn we snel terug gegaan. Hij zou over een kwartiertje weer gaan rijden, dus zijn we nog even iets gaan drinken. Toen lekker relaxt met het busje terug naar het parkeerterrein. Volgens de navigatie hadden we nog wat speling voor we in Porto Moniz moesten zijn. Dus de navigatie ingesteld om nog via Ponta do Pargo te gaan en daar nog even van het uitzicht te genieten. Snel door naar Porto Moniz alwaar we on bij het aquarium van Madeira konden melden voor een duik tussen de haaien 🙂 We waren wat vroeg, dus mochten we eerst nog even zo rondkijken en vast een blik werpen op de bak waar we in zouden gaan. Vervolgens werden we voorgesteld aan onze instructeur. Die heeft ons eerst nog even rondgeleid door het aquarium en uitgelegd hoe het was opgezet. Alles wat er te zien was was lokaal. Dus geen exotische bakken maar precies dat wat in de buurt voor kwam. Toen naar het nabijgelegen duikcentrum voor de apparatuur. Aanzien we beiden gebrevetteerde duikers waren mochten we de training sessie in de vulkaan poel overslaan, maar dat, zagen we alleen maar als leuk extraatje, dus hebben we eerst een rondje door die poelen gedaan. Toen dan naar de grote bak. Vanwege de toch wat beperkte afmetingen (500. 000 liter) moeten we een voor een. Wat dan weer als voordeel had dat de ander foto’s kon maken 🙂 Het was een super leuke ervaring weer om daar tussen de vissen, roggen en haaien te zweven. In het wild kom je dat allemaal niet zo geconcentreerd tegen. Na de duikjes lekker kunnen douchen en ons certificaat in ontvangst genomen. Nog even nagepraat en toen nog even langs de zee gewandeld. Daar nog “Semana do Mar” gelogd en bij een Italiaans restaurantje samen soep gegeten, door Annet aangevuld met spaghetti en door mij met lasagne. Als dagafsluiting de kustweg terug naar on hotel genomen. Morgen gaan we naar het volgende hotel. Hopen dat dat net zo fijn is.

About Peter Hofman 2141 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.