Madeira, dag 4

Vanmorgen uitgecheckt en op weg gegaan naar Cabo Girao. Deze klif rijst vijfhonderdtachtig meter hoog uit de zee. Om dat goed te kunnen zien hebben ze een glazen platform tegen de wand gemaakt, zodat je letterlijk boven de afgrond kan staan. Ondanks mijn eerste voornemen om veilig aan land te blijven, ben ik toch zo dapper geweest om me op dat platform te begeven. Wat een vertrouwen in het materiaal! Hier nog even koffie en thee gedronken en een stukje bananencake gedeeld. De hompen die ze hier hebben kunnen we weer makkelijk samen delen. Vervolgens door naar Camara de Lobos. Tijdens het parkeren werden we al lastig gevallen door de eerst lokale die ergens geld uit wilde slaan door “instructies” te geven bij het inparkeren. Lopend langs de verschillende winkeltjes en restaurantjes werden we overal naar binnen gevraagd 🙁 Dat waren we al snel zat. Toch nog twee koelkast magneten gevonden en in een wat vriendelijker straatje iets gegeten. Daarna weer in de auto richting ons volgende hotel. Onderweg nog “Vamos até ao Curral (28 / 41)” kunnen loggen. Verder liggen er een boel caches langs de weg, maar echt stoppen kun je er niet… Nadat we ingecheckt waren, zijn we maar een stukje in de buurt van wandelen. Eerst naar het nabijgelegen uitzichtpunt waar we nog “Miradouro Eira do Serrado” konden loggen. De bleek inmiddels om non-actief te staan, maar er lag een blaadje, dus we hebben hem gewoon gelogd. Ook nog en stukje langs de weg naar beneden gelopen om een van die caches nog te loggen. Dat was “Vamos até ao Curral (26 / 41)“. We hadden nog wat tijd en geen zin om de hele afdaling weer te gaan doen, dus zijn we het zwembad ingedoken. Tegen etenstijd hebben we ons in het restaurant gemeld en genoten van tomatensoep met uien, beef met kastanjesaus voor mij en kip met kastanjesaus voor Annet. Na deze twee forse porties, toch ook nog maar een toetje toe. Vol en voldaan weer naar de kamer terug. Kijken wat we morgen gaan doen.

About Peter Hofman 2094 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.