Madeira, dag 7

Vanmorgen weer in een nieuwe omgeving ontbeten. Weer massaler dan de vorigen. Maar toch nog wel gezellig. Na het ontbijt de auto naar Porto da Cruz gereden. Een leuk plaatsje met een leuke kust. Aan de baai even iets gedronken. Tegen een bergje nog een oude distilleerderij die suikerriet voor rum distilleert. Die is echter tot de zomer actief en is nu toegankelijk om eens een blik te werpen. Dat was niet echt bijzonder ook door het missen van wat uitleg, maar het hield je even van de straat. Het straatje liep vervolgens verder helemaal om die berg heen wat een mooi uitzicht gaf op de woestheid van de zee. Hele schuimvulkanen waar de zee niet verder kon door de vulkanische kliffen. Na het rondje stonden we weer in het dorpje. Ik ben toen die berg nog opgeklommen naar iets wat op een oud fort leek. Dat was nu een bouwval van een paar rechtop staande muren. Er meldde zich wel een cache op de GPSr, dus op zoek. Onder een paar stenen vond ik “Lusitani: Madeira“. Daarna op zoek naar Penha de Aigua, maar dat liet zich moeilijk vinden. Aangezien dat eigenlijk alweer het dagprogramma was, hebben we zelf nog maar bedacht om door te rijden naar Faial. Ook dat was een leuk plaatsje. De eerste weg naar beneden bleek een doodlopende rotsweg te zijn. De tweede hebben we maar overgeslagen en toen zag ik nog een weg naar het echte centrum. Daar vonden we een restaurantje waar we een bordje soep en het lekkere brood met knoflook hebben gegeten. Het uitzicht gaf nog een plek waar we nog wel wilde kijken en dat bleek de weg die we maar over hadden geslagen 🙂 En het zou me niets verbazen als dit uitzichtpunt het gezochte Penha de Aigua was. We keken in ieder geval tegen een zeer indrukwekkende rotsformatie op. Op de terugweg nog onder de landingsbaan door gereden. Het blijft iets bijzonders : een landingsbaan als viaduct over de snelweg. Terug in het hotel hing Annet even lekker lezen en kon ik een rondje Pokéstops doen. Ik had een opdracht om acht stops te draaien die ik nog nooit had gehad… Laat Machico nou vol zitten daarmee! Het oude fort aan de baai was ook open en de daarin aanwezige cache “Forte de Nossa Senhora do Amparo” heb ik ook maar meteen gelogd. In de avond naar een lokaal tentje “O Gala” geweest voor het avondeten. Lekker simpel en niet al te duur. Voor- en hoofdgerecht, drankje en een toetje en een kop koffie voor vijfentwintig euro… Niet gek. Terug in het hotel even bijkomen van de week. Zo maar eens vast inpakken en morgen de terugreis aanvaarden. Het was een mooie week!

About Peter Hofman 2137 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"