Ratten en zinkende schepen

Vanmorgen ietwat gespannen richting Houten gereden. Niet vanwege de bouwstaking, waar het verkeer overigens extreem veel last van had. Met de boeren viel het nog mee, maar de bouwsector heeft hele vreemde ideeën over een publieksvriendelijke actie waar mensen geen last van zouden hebben 🙁 Vors later dan gedacht op mijn werk aangekomen. Wachten tot Hub te voorschijn zou komen. Rond de pauze bleek hij kennelijk vandaag niet naar Houten te komen, dus heb ik hem het goede nieuws maar per mail medegedeeld: ik ga een vacature bij het GAM-3 team invullen. Het voelt als een soort verraad aan mijn maatjes, maar de maat is vol. In de afgelopen jaren heb ik iedere keer maar weer mijn schouders opgehaald en gedacht dat het wel los zou lopen. Het is nu echter zo’n lijst dat het bij elkaar niet leuk meer is. De meest recente voorgenomen actie was de druppel. Ik ben in gesprek gegaan en heb een ander plekje gevonden. Bij een team waar wat van mijn oude maatjes zitten en waar ik me weer met Red Hat bezig kan gaan houden. Na Hub, de rest van het team ingelicht… Gelukkig waren alle reacties positief. Ik had ook eigenlijk niets anders verwacht, maar mijn vertrek gaat toch wel wat problemen opleveren voor de achterblijvers. De operationele spoeling wordt erg dun. De rest van de dag maar een beetje gekeken waar ik nog iets kan verbeteren in verband met de komende overdracht van werkzaamheden. We moeten sowieso weer wachten tot we de volgende machines krijgen om in freeipa te hangen. Ook heb ik de puppet wachtwoord ronde nog een keer tegen het licht gehouden. De eerstvolgende zit er aan te komen en die kan dan misschien meteen door een ander uitgevoerd worden. Kunnen ze vast oefenen. Vanwege de nog noodzakelijke gesprekken werd het weer te laat om nog naar Only Friends te gaan 🙁 Sinds Houten, wordt het steeds lastiger om daar op tijd te komen 🙁 Via de döner dus maar richting huis. Onderweg dan wel weer tijd om nog een raid of twee mee te doen. Dat leverde me twee Darkrais op. Helaas beiden op één account. Eenmaal thuis, kwam Colin ook weer een paar dagen bij mij.

About Peter Hofman 2138 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.