Zo’n dag …

Tegen het einde van de stand-by, leef ik steeds meer in een coconnetje 🙁 Een beetje een automatische piloot leven. Uitgeslapen en nog lekker zitten lezen. Tegen de lunch, Colin wakker gemaakt en samen met Annet naar Meerzicht gegaan om weer eens van een lekkere pannenkoek te genieten. We waren niet de enigen 🙂 De meeste parkeerplaatsen waren vol, maar die bij het kinderbad, had nog ruimte. Daar vandaan moesten we dan wel een stukje lopen, maar het was goed weer, dus dat was niet zo heel erg. Hoewel… Annet had best last van haar been, maar stapte toch dapper door. Annet ging vast een plekje bezetten en ik ging met Colin de rij in. Richting de kassa werd al omgeroepen dat de wachttijd voor de pannenkoeken ongeveer drie kwartier was. Dat was voor een boel mensen voor ons, aanleiding om wat ze al hadden gepakt, ergens te droppen en af te druipen??? Wij zijn lekker blijven staan en hebben gewoon geduldig op onze pannenkoeken gewacht. Ze zijn het waard 🙂 Onderweg terug kwam Luke in de lucht of of we thuis waren voor een bakkie koffie. Dat duurde dan nog even, maar dat was geen probleem. Aan het einde van de middag kwamen Nic en Stephan nog kijken hoe een kast met schuifdeuren in elkaar zat. Na het eten nog een nieuwe Nederlandse misdaadserie en Lubach gekeken en toen in bed gestort. Nog een laatste nachtje…

About Peter Hofman 2141 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.