Lorentz formule

Annet moest vroeg op om Timo en consorten naar Schiphol te brengen. Na de lunch zijn we nog naar Teylers museum gegaan. In eerste instantie voor de Dinomakers. Een expositie over de kijk die we door de jaren heen op dinosauriërs hebben gehad. Want we hebben uiteraard alleen maar een setje botten en bedenken we maar wat er op en aan heeft gezeten. We moesten een stukje uit de buurt parkeren en konden dus nog een stukje wandelen door Haarlem. Aan de balie van het Teylers museum, zat Tim, de neef van Annet. Die werkt daar. Hij vertelde dat hij net de laatste kaarten voor “de Lorentz formule” had vergeven, maar hij kon wel regelen dat we er nog bij konden. We moesten daar maar zeggen dat we familie waren 🙂 Dat duurde nog even, dus eerst maar een klein rondje door het museum. Het is om te beginnen al een heel erg mooi gebouw. Het schijnt nog steeds ongericht te zijn zoals dat ooit begonnen is. Mooie, oude kasten met de mooiste oude fossielen. Een prehistorische vogelschedel van ongeveer een halve meter! naast een huidige van een centimeter of vijf… Om even het verschil aan te geven. De volgende zaal bevatte Een grote verzameling natuurkundige attributen. Een deel ken ik nog van de natuurkunde les op de HAVO. Maar het meeste was ouder. Al die oude apparaten zijn geweldig om te zien! Mooie hardhouten kistjes met een voltmeter, een ampèremeter en wat nog meer. Aan het einde in de ovale kamer, was de sterrenkunde te vinden. Diverse telescopen, meetapparatuur en een maquette van de Mont Blanc. Ook een van de eerste Newton spiegeltelescopen was aanwezig. Toen kwam de oproep voor “de Lorentz formule”. Ik bleef maar een beetje achteraf, omdat wij dus geen pilsbandjes voor de voorstelling hadden. Een groepje zonder bandjes voor ons, werd ook al weggestuurd. Als laatste bij de goede man aangekomen, wist die al meteen dat wij familie van Tim waren en konden we probleemloos aansluiten 🙂 Het is niet wie je bent, maar wie je kent 🙂 We kregen een leuke voorstelling van twee “docenten” die H.A. Lorentz even de revue lieten passeren. Die bleek daar ter plekke zijn werk gedaan te hebben. Na een erg leuk half uurtje waren we aan het einde van het verhaal aangeland en konden we nog even de rest van het museum bekijken. In het restaurant nog wat gedronken en gesnoept en via de museumwinkel weer richting uitgang. Tim gedag gezegd en weer naar de auto. Terug in Hillegom, burrito’s gemaakt en opgegeten en op de bank geploft. Ondertussen waren we ook weer aan een puzzel begonnen, waar we af en toe ook nog aan werken. “De rest” zit nu naar de mol te kijken en ik ga lekker verder lezen in Perry Rhodan.

About Peter Hofman 2144 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.