Nieuw kaartje

En zo was Colin weer een nachtje weg. Toch steeds het idee gehad dat ik hem hoorde, maar dat was verbeelding geweest. Vandaag maar er eens broodjes gemaakt en op weg naar, jawel, Houten. Ik bleef nog lang de eerste. Maar toen begon het toch vol te lopen.En weer druk aan het redderen op de nieuwe opstapservers 🙁 We blijven maar tegen problemen oplopen. Je sloopt iemand zijn werkomgeving, geeft hem een nieuwe, maar niet helemaal… De basis heb je, maar de specifieke dingen moet je zelf nog regelen. Netwerk dingen, firewall zaken, allemaal dingen waar we zelf niets mee van doen hebben, die op de oude omgeving gewoon werkten, maar die we nu opeens zelf moeten regelen. Zucht… En morgen gaat de oude omgeving uit… Wat dan wel meeviel was dat “Bob de Verbouwer” niet was geweest. Mijn bureau stond helemaal zoals ik het hoopte op me te wachten. Ik ben benieuwd wie het is. Ik denk onze ingehuurde, die al vond dat ik “op zijn plek zat”, maar dat bespreken we nog wel een keer. Na het werk weer naar Only Friends. Ondanks de vakantie, gingen we deze keer door. Het was wel rustig. Ook met instructeurs, dus we konden toch nog lekker an de bak. Mijn eerste duik, traditioneel met Leslie. Vandaag maar eens een sessie “niet de bodem aanraken” gedaan. Dat bleek goed te gaan met af en toe een missertje. De tweede duik was met Dennis. Iemand die het al aardig in zijn vinnen heeft en gewoon een half uurtje in de rondte wil zwemmen. Relaxed. De derde duik was met Jamilla. Die mocht ik vandaag voor het eerst begeleiden. Dat is dan meteen wel weer een uitdaging. Even aftasten wat precies de beperking is en hoe je daar het beste mee om kunt gaan. Maar het ging goed, iedereen kwam blij het water uit. Vervolgens even rap aankleden en wegwezen. We zouden nog even naar een intercom in de flat kijken. Ik kreeg al appjes. Ze hadden misschien gedacht dat ik om acht uur al terug zou zijn. Ik had gezegd (denk ik) dat ik niet vóór achten terug zou zijn en misschien wel tegen negenen. En ik moest nog eten. Omdat ik niet zeker wist of de toko open was, heb ik toch maar voor döner gekozen. Tijdens het eten even afgestemd over die intercom en besloten het morgen maar te doen. Dus toen maar rustig naar huis gegaan. Dom genoeg meteen door gereden en niet even gekeken of de toko inderdaad open of dicht was, maar dat zoek ik wel een andere keer uit. Thuis kwam Annet al snel en kwam Colin in de lucht om te vragen of ik thuis was. Hij was zijn sleutels vergeten mee te nemen en wilde niet voor joker voor de deur staan. Later kwam hij dan inderdaad aanbellen. De ploeg is weer compleet. Nog even gekeken wat Annet en ik het weekend van 21 maart kunnen doen. We gaan dan weer een stukje van het Hollands kustpad deel twee lopen! Dat staat al bijna twee jaar op hold. We hebben ook nog even gekeken of we het eerste weekend van OEROL misschien nog iets kunnen doen, maar dat lijkt een beetje hopeloos. Ondertussen ontdekt dat mijn kaartje op de website het niet meer deed. De originele gegevens zijn verloren gegaan toen ik de usb stick waar het opstond, flashte 🙁 Maar uit de html pagina kon ik nog wel 99,9% van de coördinaten terug vinden en op die manier een nieuw kaartje genereren… En nu maar lekker gaan slapen.

About Peter Hofman 2226 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.