Lekker bedankje

Rustig op gang gekomen vanmorgen. Iets later dan normaal op pad gegaan. Op de radio werd gewaarschuwd voor sneeuw… Zonder sneeuw in Houten gearriveerd en lekker aan de bak gegaan. Letterlijk, want ik ben in de bak met incidenten begonnen. Toen mijn HBR collega binnen was hem gevraagd mij wegwijs te maken in een taakje voor het whitelisten van een domein. Dat bleek super simpel te zijn, als je maar wist wat je moest doen. En toen kwam mijn bezoek. Een collega van KIS uit Purmerend. Die kwam even meekijken hoe wij een en ander deden hier. Dit vanwege de mogelijke aansluiting van beide teams. Even later kwam zijn Windows-schaduw ook. Die had gehoord van de sessie en schoof aan. Het gaat toch om dezelfde tooling, dus het gebruik is gelijk. Samen even door de verschillende schermen heen gegaan. Hoofdzakelijk puppet, GitHub, UIM enServiceNow laten zien. Met een deel waren ze al bezig en de rest kwam nog. Helaas moesten ze constateren dat ze al tegen dezelfde problemen aanliepen waar wij ook tegenaan lopen. In de middag mijn eerste server uitgerold met de service orchestrator. Ons klik, klik, klaar systeem. In theorie dan, want er schijnt altijd iets mis te gaan. Zo nu ook. De oplossing is echter bekend, dus daar gaan me maar mee verder. Ondertussen was het tijd geworden om naar de bijeenkomst met ons nieuwe opperhoofd bij te wonen. Die stal het volgende chaka verhaal af. We hebben ze zien komen, we hebben ze aangehoord en we hebben ze weer zien gaan. Ook deze keer gaan we het wel zien. De boodschap deze keer was: Azure! Het volgende wondermiddel. Nogmaals: we gaan het zien. We mogen in ieder geval zonder enig voorbehoud op cursus! Nou, daar worden we niet slechter van denk ik dus… Hij was enthousiast dik over zijn tijd heen en de rest van het management werd al nerveus. Hij loet zich dan toch stoppen. Na de laatst vragen, werden we vrij gelaten. Op dat moment brulde de porto echter dat de BHV-ers met spoed naar de slagboom van de uitgang moesten gaan! Daar had ik vanaf drie hoog zicht op en de aanblik was verontrustend. Een auto net voorbij de slagboom met de deur open, politie al aanwezig en daarnaast nog een auto met een bellend persoon ernaast. Snel mij hesje, en nu ook maar jas, opgehaald en naar beneden. Net na het verlaten van het terrein was een bestuurder in elkaar gezakt en tot stilstand gekomen. Een andere terreinverlater had gezien dat er iets mus was en is gaan alarmeren. Zowel de receptie, die ons inschakelde als 112 die meteen de politie opgeschakeld had. Die zat vlak bij, dus was ook zo ter plaatste. De eerste ambulance auto was ook al snel ter plekke, dus wij hoefden niet veel te doen. Samen met de politie op zoek gegaan naar een id van de man. In de kofferbak, vonden we een laptop tas met een toegangspas, waar zijn naam op stond. Via onze receptie, bleek dat een naam die we kenden en wisten ze zijn HR manager te bereiken. Die had weer toegang tot waarschuwingsadressen en zo ging het balletje rollen. Ondertussen bleek de man erg verward en niet echt actief. Na een poosje was ook de echte ambulance gearriveerd en werd de man ondersteund richting brancard. De quick-responder kon zijn spullen opruimen, ik heb de auto even terug het terrein op gereden en de sleutels naar de beveiliging gebracht. Onze regisseur was ook bij de receptie om de boel vast te leggen. Daar hoorden we ok dat de ambulance ging vertrekken naar het ziekenhuis van Nieuwegein en dat verder iedereen weer zijns weegs ging. De HR manager had nog een collega ingeseind die bij de receptie kwam informeren hoe of wat, wat later kwam nog een andere collega informeren die ook iets meegekregen had. Beide mensen op de hoogte gebracht en verteld dat de man in ieder geval warrig maar aanspreekbaar was en ondersteund naar de ambulance was gegaan. Hij was dis in ieder geval bij kennis. Met de BHV collega’s nog even gedebriefd met een bak koffie en toen weer naar onze plekken. Meteen maar afgesloten en ingepakt. Het was inmiddels al laat. Snel nog richting Only Friends gegaan, maar ik zag al op de navigatie dat ik daar niet veel meer zou kunnen betekenen. In ieder geval wel de camera set aan Lisa gegeven. Die was er erg blij mee! Volgens mij had ze nog geen idee gehad over wat ze eigenlijk zou krijgen. Ze vond haar bedankje maar buiten proportie klein, maar dat heb ik haar snel uit haar hoofd gepraat. Ik had de set ook maar gekregen… En de plakken erg pure chocolade waren zeer welkom 🙂 Ik ben gewoon blij iemand blij te kunnen maken. Via de döner door naar huis, waar Colin al bezig was. Die was vroeg, omdat hij hoopte bij mij hogere download snelheden voor zijn spel te kunnen krijgen. Maar dat (b)leek later aan de servers van het spel te liggen. Op internet klaagt iedereen steen en been hierover. Nog even snel een was aangezet, want de wasmand puilde inmiddels uit en nog even naar “The Cradle of Life” kijken.

About Peter Hofman 2135 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.