De puzzel was af :)

Vanmorgen liep het allemaal niet zo soepeltjes. Ik had me eerst een uur verkeken in Colin zijn school. Die heeft het eerste uur namelijk altijd vrij. Was ik even vergeten. Dus mijn afreistijd liep uit 🙁 Gelukkig had ik wel met hem afgesproken dat hij gewoon met de bus kon. Toen de vertrektijd dan wel aangebroken was, werd er nogal getreuzeld en op de valreep moest hij nog opeen zijn laptop inpakken, omdat hij vergeten was dat hij vanavond meteen door naar Monique ging. Met al dat gedoe, waren we dus uiteraard te laat voor de bus en was ik alsnog “gedwongen” hem naar school te brengen. Het was ondertussen al een uitdaging geworden hem op tijd daar te krijgen, maar dat was echt zijn probleem. Hij had mazzel, het lukte. Met enige vertraging, kon ik dus eindelijk door naar mijn werk. Dat was nu dus wel van file naar file hoppen 🙁 Alle parkeergelegenheid was ook zo goed als verdwenen, maar ik zag nog een plekje dat ik kon misbruiken om te gaan staan. Mijn werkplek was uiteraard weer in beslag genomen door Bob de verbouwer. Hij gaat het dus echt op de spits drijven. Ik heb me lekker rustig in de management hoek terug getrokken en ben maar weer gaan mailen. Ik heb hier geen zin in. Na een uur reistijd wil ik me niet af hoeven vragen of ik misschien ergens zou kunnen gaan zitten. Ik wil gewoon op mijn werkdagen een vaste plek. Vanmiddag gaan we het er over hebben. Ondertussen werk ik me weer door de bak heen. De dag-start verliep ook als gewoon en liep naadloos door in de pauze. Toen kwam dan het gesprek… BdV was hem reeds gesmeerd en belde in. Het management belde ook in vanwege de aanwezigheid op een andere locatie. Na een beetje om de hete brei heen gedraaid te hebben kwam het toch op de problematiek van de werkplekken. Zowel BdV als mij werden gevraagd wat we nodig hadden. De conclusie was dat BdV samen met de collega naast hem, naar het blok aan de overkant kon verhuizen en ik de plek in de hoek in kon nemen. De troef die hij dacht te hebben, maakt nu dat er nog iemand moet verhuizen. Wat een gedoe 🙁 Een kinderdagverblijf is er niets bij. Ik heb me verder lekker overal buiten gehouden. Niemand kan mij aanwrijven mijn zin doorgedrukt te hebben. Ik heb gemeld met wie ik het meeste samen werk en dat was het. En ook nu gaan we het zien… Gezellig hoor. Misschien moet ik maar gewoon in dit lekkere rustige hoekje blijven zitten 🙂 Heb jaren “alleen” gezeten, dus ik ben er aan gewend. Maar voor je het weet is het al weer tijd om naar huis te gaan. Bij mams gewoon een paar broodjes gegeten. Ik had niet echt trek. Colin weer naar Monique gebracht. Nog even een aanvaring over iets dat hij morgen op school heeft. Ze presenteren morgen hun profielwerkstukken. Maar dat was hij even vergeten door te geven. Maar goed door naar Krav Maga. Daar was de opkomst bedroevend laag. Velen waren nog geveld door kwaaltjes. Niet per se COVID-19, maar andere dingen. Kennelijk ging ik iets te fanatiek er in, want ik was al snel buiten adem. We hadden ook wel wat zware opwarm oefeningen deze keer. Allemaal gericht op flexibiliteit. Voor het eerst van mijn leven op eigen kracht op mijn handen gestaan. Wel tegen de mat met mijn voeten, maar toch. Maar dan… Vijf keer opdrukken ?!?!? Serieus?! Vervolgens nog op je handen steunend zo hoog mogelijk de map op lopen… En Andersom het je handen tegen de mat en je rug naar de mat, naar beneden “lopen”, zodat je in een soort bruggetje op de grond komt. Yeah right… Vervolgens closed combat. Dus in een kleine ruimte aanvallen en verdedigen. Later met een mes. Zowel als verdediger als aanvaller. Door gebrek aan lucht, kon ik echter de helft niet meedoen. Ik raakte iedere keer buiten adem. Dus ik mocht af en toe even wat rust nemen. Thuis lekker onder de douche gestaan, een was aangezet en nog even achterhaald wat morgen de bedoeling was met de presentatie. Half vijf op school. Nu morgen even mijn best doen om daar op tijd bij te zijn.

About Peter Hofman 2137 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.