Het kustpad weer eens

Bijtijds opgestaan en de spullen ingepakt voor een weekendje “Idylle aan Zee”. Koelbox gevuld, overnachtingstassen in gepakt, fietsen achter op de auto en gaan… Eerste stop was bij een camping voorbij Callantsoog. Daar hebben we de fietsen aan een hek vastgezet om vervolgens met de auto “terug”te rijden naar Petten, waar we de laatste keer gestopt zijn. Dat is al weer een jaar of drie geleden. De echte plek wisten we net meer, maar we zijn gewoon aan het begin van het dorp begonnen met het volgende stuk Hollands kustpad deel twee. Na Petten zagen we al snel de kernreactor opdoemen. Daar blijf je wel lekker vandaan 🙂 Vervolgens werden we het strand op gestuurd waar we bijna vier kilometer op bleven 🙂 Vervolgens het land weer in en in Callantsoog even een pauze ingelast. Onze broodjes gegeten op een pleintje, waar een snackbar open bleek te zijn. Ook daar was een corona-corridoor in werking en Annet is gaan zorgen voor een lekkere bak koffie voor mijn en een milkshake voor zichzelf. En toen weer op pad. We hadden het langste stuk er wel al opzitten en verbazingwekkend snel stonden we bij de plek waar we de fietsen hadden achtergelaten. We stonden recht voor een houten wegwijzer die de drie mogelijke richtingen aangaf. Terug naar waar we vandaan kwamen. Rechtsaf als je het kustpad direct verlengt met deel drie of linksaf als je deel twee als geheel op zichzelf loopt. Die paal hadden we dus niet gezien toen we hier eerder de fietsen brachten. Maar goed. Morgen gaan we hier linksaf… Snel de fietsen gepakt en weer richting Petten gegaan. Annet miste een afslag, waardoor we niet de direct route namen, maar de auto route volgden. Dat bracht ons iets meer in de tegenwind, maar al rustig door trappend, kwamen we al snel weer bij de auto. We waren inmiddels redelijk gesloopt. We waren ook nog redelijk te vroeg om ons bij Idylle aan Zee te melden, dus zijn we nog even richting het eindpunt van morgen gereden om even poolshoogte te nemen. Op de terug weg nog even een cache, #4 Fietsrondje Julianadorp West, meegepikt en in Callantsoog nog wat lekkers voor bij de koffie gekocht. Ondertussen was het tijd geworden om ons naar de B&B te begeven. Daar werden we vriendelijk ontvangen. Door de huidige crisis en de voorgeschreven afstand, is het allemaal wat gekunsteld en ongemakkelijk, maar al snel stonden we op onze kamer. Ook weer vanwege de crisis en de onmogelijkheid om de tweede B waar te maken, hadden we een andere kamer gekregen. We hadden gewoon een simpel verblijf geboekt, omdat we naast slapen toch niet veel an plan waren, maar nu alles horeca dicht is en er bijna niets mogelijk is, moesten we voor ons zelf kunnen zorgen, dus kregen we een grote kamer met een eigen keukentje. Eerste even de spullen nog uit de auto gehaald en toen ons geïnstalleerd. Annet ging nog even kijken of ze voor haar werk nog zaken had staan. Het is crisis, dus moeten we even pragmatisch te werk gaan. Ik had wel expres mijn laptops thuis gelaten. Ik vond dat ik van de week genoeg gewerkt had. Maar we hadden ook Annet haar eigen laptop mee, want daar moest ik even op kijken of ik Skype aan de gang kreeg. Dat lukte en ik kon mijn telefoon met de laptop laten Skypen… Toen even lekker een pan pasta gemaakt. Dat was een lekker maaltje, met een banaan als toetje 🙂

About Peter Hofman 2142 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.