Thuis Krav

Annet was vanmorgen al heel vroeg in de actie. Ze moest in de operatie op gaan treden. Er waren wat mensen uitgevallen en ze was gevraagd om op locatie in te springen. Dat betekent dat ze niet meer thuis hoeft te zitten 🙂 Wat later ben ik ook maar op gang gekomen en naar mijn werk gegaan. Dat is nog steeds mijn “kantoortje” thuis. Vandaag mogen we een zeer dubieuze actie uit gaan voeren. Het upgraden van RHEL6 naar RHEL7, iets dat door Red Hat zelf slechts onder zeer specifieke voorwaarden mogelijk is. Maar men vind het beter dat wij er tijd aan besteden, dan dat we gewoon een schone RHEL7 opleveren en dat de boel opnieuw geïnstalleerd gaat worden. Maar goed, we gaan dus gewoon het draaiboekje volgen en zien wel waar het schip strand. De eerste acties gingen in ieder geval goed, maar het zorgen voor voldoende disk ruimte en het upgraden naar de hoogste RHEL6 versie, zijn niet de meest spannende zaken en hebben ook weinig net de daadwerkelijke upgrade te maken. Na het installeren van de speciale upgrade software en het draaien van het controle script gaf al een hele lijst met mogelijke problemen. Een boel daarvan namen we maar voor lief. Met z’n allen hebben we de upgrade gadegeslagen 🙂 Één van de mannen zit zelfs bij zijn vriendin in Duitsland. Dat gaat toch allemaal maar. Zoals een beetje verwacht ging het grootste deel van de upgrade wel zoals verwacht, maar zit het venijn in de staart. Die kleine, maar o zo belangrijke details waar het dan op fout loopt. Na een hele dag zoeken, proberen, dingen aanpassen en kort-door-de-bocht oplossingen verzonnen, hadden we de server zodanig aangepast dat hij na een reboot in de lucht kwam zoals wij dat graag zagen. We hebben hem overgedragen aan de applicatieboeren zodat die verder kunnen testen of de functionaliteit ook in orde is. Maar dat zal morgen wel worden. Mams probeerde me inmiddels te bereiken, maar mijn telefoon lag nog in mijn tas met het geluid uit 🙁 Whatsapp werkte wel en in kreeg opeens op mijn digitale donder dat oma me niet te pekken kreeg. Dus maar snel even gebeld dat ik nog leefde. Afgesproken dat ze voorlopig maar geen bezoek moest ontvangen. Ik kom toch met mensen in aanraking als ik boodschappen doe, dus hoe voorzichtig je ook bent, je loopt een risico. Maar als ik iets kon doen, droegen we het wel over in het halletje 🙂 Gelukkig had ik nog wat zakken soep in de keuken, dus heb ik tomatensoep opgewarmd. Daardoor bleef ik toch weer langer achter mijn laptop. Gelukkig had Gracia een on-line Krav Maga lesje bedacht. Via een of andere app die “Zoom” heet, kun je gezamenlijk beeld en geluid delen, dus werden we even digitaal virtueel afgebeuld. De rest van de avond nog aangerommeld en nu maar eens naar bed.

About Peter Hofman 2142 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.