Tijd voor Roti

Wekker, wakker worden, aan het werk, al snel in moeten bellen in de eerste onzin-call. Ik bleek de enige uit ons team die in had kunnen bellen, maar ik had weinig zelf in te brengen. Tot ze vragen over de upgrade van de RHEL6 naar RHEL7 van van de week 🙂 Ik heb de hoera stemming een beetje de kop ingedrukt. Omdat he gelukt is, denk iedereen meteen dat het een eitje is en dat gewoon alle andere machines net zo makkelijk gaan. Ik heb ze maar even aan hun verstand gepeuterd, dat drie man, twee dagen bezig geweest zijn om alle problemen op te lossen. En dat zijn dan alleen de problemen die direct optraden. Er is geen garantie te geven dat er over een tijdje niet iets gebeurd dat terug te herleiden is naar deze actie. Kort door de bocht is alleen alle besturings-software van versie zes vervangen door die van versie zeven. De instellingen die hiervoor conflicterend waren zijn aangepast, maar alle overige software die op het systeem staat is nog steeds die uit de wereld van zes. Ook de configuratie van de disken is gebleven zoals die was. We gaan het zien… Vrijs nel achter deze call, was onze eigen dagstart. Ook die stond bol van probleempjes. Een collega heeft aangegeven zich elders te oriënteren. Zijn werkzaamheden moeten dus door de rest van het team opgepakt gaan worden. Aan zijn werkzaamheden hangt echter een bepaal verwachtingspatroon van de klant dat niet strookt met onze beschikbaarheid. Daar zal dus ook een ei over gelegd moeten worden op management niveau. De klant zal even verteld moeten worden dat hij niet meer mensen op afroep beschikbaar heeft. Hoe “ze” dat op gaan lossen weet ik niet. In ieder geval kunnen wij dat niet op die manier invullen. Na de lunch de volgende call, specifiek over hoe we het werk van de zich oriënterende collega gaan opvangen. Dat leidde tot een soortgelijke discussie, waarbij we weer duidelijk aan probeerden te geven dat ons team niet ingericht is op de verwachtingen van de klant. Ik hoop echt dat het doorkomt… Ondertussen kwam Yolande ook met het nieuws dat ze weer in het land was. Niet geheel naar haar zin, want ze had het erg naar haar zin in Indonesië. Ze had zelfs een artikel geschreven in het Algemeen Nederlands Verbond: Vijftig jaar Erasmus Huis in Jakarta, door Yolande Melsert. In de middag naar de volgende call over het project IPU, In Place Upgrade, ofwel RHEL6 -> RHEL7 voor weer een andere klant. Veel geklets over de voor- en nadelen. Eigenlijk wilde de project manager dat we het er allemaal hoera mee eens zouden zijn. Maar ze waren wel vergeten ons te raadplegen over onze bevindingen van de week. Ze vroegen het zich wel af, maar het kwam bij niemand op om er naar te vragen. Ik probeerde een keer in te breken, maar dat werd me niet in dank afgenomen, dus hebben we onze mond verder maar gehouden. Dan vinden ze het wiel maar opnieuw uit. Nog even van allemaal de video verbindingen gecontroleerd voor de virtuele borrel morgen. Marco kreeg geen beeld, maar nadat we zijn webcam even uit Windows hadden verwijderd en opnieuw laten vinden, ging het beter. Toen was het tijd om voor het eten te gaan zorgen. Ik had alles in huis voor Roti, dus dat ben ik maar gaan maken. Het recept was een beetje weggezakt, dus ik heb het maar een beetje bij elkaar verzonnen. Het smaakte gelukkig prima! Zo meteen nog even de wok leeg- en schoonmaken en dan lekker op de bank ploffen. Kijken of ik de rest van de avond bij mijn computers vandaan kan blijven. Alvast welterusten dus…

About Peter Hofman 2197 Articles
Oké dan, ik duik, maak graag foto's en doe een vreemd spelletje wat "geocaching" heet. Verder heb ik thuis nog wat Malawi cichliden zwemmen. Dat geocachen laat zich het beste beschrijven met het gebruiken van miljoenen kostende satellieten om tupperware in het bos te vinden. In het Engels klinkt dat toch allemaal veel beter "I use multi million dollar satellites to find Tupperware in the woods"

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.